Home > Gewassen, have & producten, Kruiden, Verhalen > Verse kruiden onder handbereik

Verse kruiden onder handbereik

10 oktober 2007

Hebt u dat nou ook: dat je na het bereiden van een maaltijd vaak met grote restanten kruiden blijft zitten? Weggooien is zonde, dus dan maar weer prepareren voor koelkast of vrieskist.

Sommige kruiden kunnen niet tegen de diepvries (basilicum wordt zwart als je het probeert in te vriezen) dus die moeten in de koeling, waar ze dan weer slap en drabbig worden. Andere kruiden boeten belangrijk aan smaak in wanneer ze eenmaal ingevroren zijn geweest.

Eén methode die ik geregeld toepas: de kruiden in vochtig keukenpapier wikkelen en dan in een afsluitbare plastic zak opbergen. Veel kruiden kunnen op die manier nog ca. een week worden bewaard.

Een betere oplossing is natuurlijk om verse kruiden gewoon voor het grijpen te hebben. Daarom heb ik het afgelopen weekeinde maar eens een kiemkastje aangeschaft, een zakje mooie kweekaarde en wat zaden van enkele gangbare kruiden: bieslook, krulpeterselie, rozemarijn en tijm. Eens zien of ik – stadse frats – groene vingers kan ontwikkelen…

Het kweekbakje is speciaal ontworpen voor de vensterbank, wat goed uitkomt, aangezien ‘ie nu precies achter het keukenraam past. De gebruiksaanwijzing bestaat uit slechts enkele regels, dus daar kan alvast weinig misgaan. Ik heb de afzonderlijke segmenten gevuld met de aarde en licht aangedrukt. Daarover de zaadjes gestrooid en afgedekt met nòg een dun laagje grond.

Het hele spul bevochtigd en – voorzien van de meegeleverde transparante deksel – in de vensterbank geplaatst. Kiemende zaadjes mogen kennelijk niet in het felle zonlicht. Nou ja, het is inmiddels ruimschoots herfst, dus daar hoef ik me geen zorgen meer over te maken. Volgens de verpakking voelt het zaaigoed zich het best bij kamertemperatuur. Met een open keuken – zoals hier – is de temperatuur er doorgaans gelijk aan die van de kamer: prima geregeld dus.

Eén complicerende factor zou kunnen zijn dat het momenteel helemaal te tijd niet is om te zaaien, maar ik ben véél te ongeduldig om te wachten tot het volgend voorjaar. Onder het motto ‘niet geschoten is zéker mis’ waag ik de gok. Bovendien: de zakjes bevatten nog honderden andere zaadjes, dus bij mislukking kan ik het later opnieuw proberen.

En nu maar afwachten: over twee weken zouden de eerste resultaten zichtbaar moeten zijn en nòg iets later kunnen de plantjes worden verspeend: overgezet in grotere potjes. Hopelijk kan ik rond de komende feestdagen voor het eerst oogsten!

Ik houd u op de hoogte van de vorderingen…