Dood beest

6 december 2007

Nadat ik – gedurende de voorbije dagen – talloze stukjes over dood beest had gelezen, was ik inmiddels zèlf welhaast gerijpt en bestorven… Ik had even geen trek in ‘stukjes tikken’.

Een greep uit hetgeen er op mijn beeldscherm voorbij kwam…

Edith:
hou van je slager!

Karin:
Alles over het rijpen van rundvlees
Gerijpt vlees
Vlees rijpen: natte en droge methode
Gerijpt vlees proeven
Zelf vlees rijpen

Gerrit Jan Groothedde:
U weet wel waarom, mevrouw
Vlees laten rijpen, kan ik dat zelf?

Puck Kerhoven:
Is mijn biefstuk al rijp?

Ook achter ‘de kachel’ (het fornuis) was alles oninspirerend rustig. Dat wil zeggen: ècht gekookt heb ik niet, en ook vanavond kwam er alweer niks van. Reden? De Patiënt kan mijn gerechten klaarblijkelijk zó weinig waarderen (dit in tegenstelling tot zijn Betere Helft) dat hij in de afgelopen tien maanden evenzovele kilo’s is afgevallen…

Daar staat echter tegenover dat zijn bloedsuikerwaarde in diezelfde periode weer tot onder de kritische grens van 7,0 is gedaald, hetgeen betekent dat hij vooralsnog geen insulinespuit hoeft te hanteren, maar de aandoening met pillen in toom kan houden.

Hoedanook, hij moet van zijn huisarts aansterken (lees: meer eten) en dat lukt kennelijk alleen door hem zijn favoriete kostjes voor te zetten.

Daardoor voel ik mij genoodzaakt om terug te keren naar het ‘regime’ van de Hollandse Pot, zoals hedenavond: andijviestamp. Tsja, en daar valt nu eenmaal weinig zinnigs over te schrijven: prettige prutjes voor zuigelingen, maar niet echt iets om in te bijten.

Nouja, dan maar even een andere koe bij de hoorns gevat: dankzij de stortvloed aan informatie over rijpen & besterven is er – ook bij mij – hernieuwde aandacht voor het stukje vlees bij de warme maaltijd. (Is die hausse tenminste tòch nog ergens goed voor geweest…)

Een deel van ons vlees betrekken we via Boerderij ‘Den Hoek‘ in Wilp-Achterhoek (nabij Apeldoorn). Zodra men daar een beestje heeft laten slachten krijgen we een belletje.

Vandeweek was het weer zover: we hadden eerste keus. En dus heb ik in de vrieskist ruimtegemaakt voor 3 kilo sucadelappen, 5 pond klapstuk, 5 pond riblappen, een hele dunnelende, een hele longhaas, 10 schenkels en 5 moten ossestaart.

Slachter Jansen uit Lieren had het klusje geklaard en was – volgens zeggen – enthousiast over de kwaliteit van het diertje.
Geregeld laat "De Boerderij" ook slachten door Gerrit ter Weele uit Oene (in de buurt van Epe) waarover een aardig verhaal valt te lezen via deze webkoppeling.

Misschien moet ik bij één van deze vaklieden maar eens mijn licht gaan opsteken over de kleur van uitgebakken gerookt vetspek, waarover ik in conclaaf ben met mijn Jongste Oom, en een digi-briefwisseling onderhoud met ‘Edith Die-eet-dit‘. Een volgende keer wellicht meer daarover…

Categorieën:Gewassen, have & producten Tags: