Home > Recepten > Courgetteschotel met ravioli

Courgetteschotel met ravioli

20 augustus 2008

Ergens op dit erf – in kasten, schuur of op één van de zolders – moet zich nog een pastamachine bevinden, maar ik kan het ding niet vinden. Vandaar dat de (verse) ravioli rechtstreeks uit het koelvak van de grutter werd betrokken.

Aldus beperk ik me ditmaal tot het beschrijven van de ovenschotel. De courgettes waren een gift van de eerder genoemde Heemsteedse Blom, en afkomstig van een bio-macro-nogwat kwekerij (dat moet ik nog even navragen). Met zorgvuldig opgekweekte groenten moet je hoe-dan-ook niet spotten, en dus verdwenen ze NIET met een bodempje olie in de koekepan.

Bij courgettes krijg ik altijd visioenen van mafiabazen die – zittend aan een witgedekt New Yorks tafeltje, genietend van hun zucchine – plots met een machinegeweer worden neergemaaid door een andere boze boef, en pardoes met hun postzegel in het bordje ploffen.

Voor de zekerheid heb ik vooraf dus even geïnformeerd of BOV en WOM eventueel mafiose connecties hebben; je weet per slot van rekening maar nooit.

Toen de kust veilig bleek heb ik twee van de drie geschonken courgettes met een dunschiller van hun vel ontdaan en ze vervolgens met een kaasschaaf in dunne plakken gesneden.

De ingrediënten:

  • 2 fijne (kleine) courgettes
  • 1 takje tijm
  • 1 takje rozemarijn
  • 1 takje orgegano
  • 1 takje basilicum
  • tomaatsaus (ik gebruikte een sugo van AH)
  • enkele lente- of bosuitjes (stoneleeks kunnen ook)
  • 1 bolletje mozzarella
  • 1 ons Parmigiano Reggiano

Begin met de tomaatsaus op een laag pitje in een pan op te warmen. Doe – zodra het begint te dampen – de takjes erbij, en laat de kruiden gedurende enkele minuten hun smaak afgeven. Niet laten koken!

Snijd ondertussen de uitjes in kleine ringetjes en bedek daarmee de bodem van een ingevette ovenschaal.

Veel recepten reppen over het aanbakken van de courgetteplakjes, maar daar voelde ik helemaal niets voor: ‘puur en ongerept’ luidde vandaag het devies.

En dus vleide ik een aantal van die plakken over de uitjes in de ovenschaal. Daar overheen schepte ik een laagje tomaatsaus (niet vergeten de takjes te verwijderen) en daar weer overheen de helft van de Parmezaanse kaas.

Vervolgens: laagje courgette, restant van de uiringetjes, plakjes mozzarella, weer courgettereepjes, nogmaals tomaatsaus en tenslotte de andere helft van de kaas.

Het hele spul gedurende 20 minuten in een voorverwarmde oven (200°C) hetgeen ruim voldoende tijd oplevert om de ravioli te verhitten: 4 minuten in kokend water waaraan wat zout en een scheutje olijfolie is toegevoegd.

Mijn Boze Oude Vader had weer tamelijk de smoor in… maar hij heeft in elk geval wèl gezond gegeten. Mijn Wijze Oude Moeder vond het heerlijk! (En ìk óók, al zeg ik het zèlf.)

Ohja, van de restantjes (kruiden, ui- en courgetteresten) heb ik nog een mooie bouillon getrokken, zodat er morgen een geurend soepje op tafel kan komen. Daar wordt paps vast weer gelukkig van!!

Categorieën:Recepten Tags: , ,
  1. Chris
    21 augustus 2008 om 00.11

    Leuk om weer wat te lezen!!

  1. No trackbacks yet.
Reacties zijn gesloten.