Home > Verhalen > Kerst 2008: een terugblik

Kerst 2008: een terugblik

3 januari 2009

Ziezo, de oliebollen zijn eindelijk op, de kerstballen liggen weer op zolder, de denneboom (die eigenlijk een spar is) staat in de achtertuin zijn laatste naalden te verliezen en de familie vliegt op het ogenblik van schrijven huiswaarts (Bali, Indonesië). Tijd om de balans op te maken.

Wie had gedacht dat het familiebezoek met de feestdagen zou hebben geleid tot een waar Aziatisch eetfestijn, kwam bedrogen uit. De Neefjes zijn vooral verzot op Nederlandse kost en kunnen niet méér worden verblijd dan door ze een bord dampende zuurkool met spek, worst en sudderlapjes voor te zetten. Dat stond aldus voor oudjaarsavond op het menu.

Op tweede kerstdag aten we Zeeuwse oesters en gerookte zalm uit Alaska vooraf, en daarna gekookte Zeeuwse mosselen met Vlaamse frieten.

Het menu voor eerste kerstdag is op tal van punten nog op het allerlaatste ogenblik aangepast en ingekort, zodat het uiteindelijk bestond uit:

  • Foie gras (vers uit Parijs) op toast
  • Pompoensoep
  • Limoensorbet
  • Amerikaanse beenham met paddestoelen, aardappeltjes in de schil, spruiten en stoofperen
  • Franse kwark met aardbeien
  • Kaasplank (Cheddar, Emmentaler, Gouda, Gruyère, Pecorino & Stilton)
  • Koffie met Vin Santo & Cantuccini

De omstreden (maar heerlijke) foie gras van zowat een kilo werd ons overigens cadeau gedaan door onze Sardijnse vriend Gianfranco, die al sinds jaar-en-dag directeur en Maître D’ is in een gerenommeerd Parijs etablissement.
Als direct gevolg van deze gulle schenking sneuvelden de voorgenomen coquilles.

Ook een tussengerecht (wildpaté met veenbessencompôte) kwam daardoor te vervallen, aangezien twee levergerechten in één menu wat veel van het goede is.

En tenslotte moest ook de toespijs eraan geloven: aanvankelijk had ik flensjes met geflambeerde kersen en een bolletje ijs in gedachten, maar dat plan werd doorkruist door de wens van mijn zuster om m’n Franse zwager (haar echtgenoot) te verrassen met een èchte ‘Bûche de Noël

Dat laatste is een traditioneel nagerecht dat op geen enkele francofone kersttafel mag ontbreken: een soort boomstammetje van opgerolde en bevroren laagjes Génoise cake, met daartussen chocolademousse.

Leuk idee, maar er was geen tijd meer om ‘m nog zèlf te maken en bij de patissiers in deze contreien bleek het gebak onbekend (onbemind?) en dus niet verkrijgbaar; als alternatief kwam zusje op het laatste moment met Franse kwark en verse aardbeien op de proppen. Adieu flensjes!

Overigens is er door het Franse contingent nauwelijks geknabbeld van de kaasplank, aangezien er geen Franse kaas op voorkwam. Hoezo chauvinisme?!

Tot slot: de oliebollen en appelbeignets zijn grotendeels opgepeuzeld door De Patiënt: vet en zoet schijnen een onweerstaanbare aantrekkingskracht uit te oefenen op diabeteslijders… ’t Is maar goed dat het slechts één keer per jaar Oud & Nieuw is!

Een gelukkig en gezond 2009 toegewenst!

Categorieën:Verhalen