Home > FoodBlog Event, Media, Restaurants > Nieuwe smaken (van het onbekende)

Nieuwe smaken (van het onbekende)

8 februari 2009

Vaste lezers weten dat ik tot op heden gedurende slechts één maand heb meegedaan aan het FoodBlog Event. In het algemeen raak ik door de gekozen onderwerpen nauwelijks geïnspireerd.

Zo ook deze maand: ‘De culinaire reis naar het onbekende‘. Tsja, wat moet ik ermee? Na ruim twintig jaar vrijwel alle Amsterdamse restaurants en eethuizen te hebben afgestroopt, zijn er eigenlijk nog maar weinig smaken die ik niet ken (al moet ik toegeven dat ik nog nooit eten uit Madagaskar of uit Sierra Leone heb geproefd).

Laat ik dan maar eens melding maken van de prettigste smaakervaring die ik ooit heb beleefd. Dat was zonder enige twijfel in het (toen nog kleine) eethuis van een man die luistert naar de naam Berhane Yohannes.

Berhane is afkomstig uit Eritrea, en voert al lange jaren het bewind over restaurant ‘Semhar‘ in de Mokumse Marnixstraat. Zijn vrouw zwaait haar scepter in de keuken (volgens de Eritreese traditie mogen mannen daar niet komen) en Berhane zèlf is een gastheer van grote klasse.

Maar daar ging het nu niet om: het onderwerp was smaak! Voor smaak moet je dus naar dìt adres:

Restaurant Semhar
Marnixstraat 259-261
1015 WH Amsterdam
Telefoon: 020 6381634

De basis van vrijwel elke Eritreese maaltijd wordt gevormd door dunne, luchtige pannekoekjes (Enjera’s) die van hoofdzakelijk maïsmeelbeslag worden bereid. Over de andere bestanddelen moet ik u helaas in het ongewisse laten: die behoren tot de geheimen van Berhane’s echtgenote…

Deze pannekoekjes worden gebruikt als ‘bestek’ om de overige gerechten mee te grijpen en te deppen. U begrijpt het al: bij de Eritreër eet je met je handen; wèl even wassen vóór het eten, want iedereen aan tafel eet van dezelfde reusachtige schotel!

Mijn favorieten gerechten waren – en zijn nog steeds – Zigni of Zegni (rundvlees gestoofd in rode saus) en Kifto (pikante rundertartaar) die doorgaans worden geserveerd met gesmoorde wilde spinazie, een linzengerecht en korrelige cottage cheese.
Lekker met een Afrikaans palmbiertje uit de kalebas.

En vergeet ook vooral niet om na de maaltijd zo’n heerlijk Eritrees potje koffie te bestellen! De smeulende brokjes mirre die met de koffie arriveren, zorgen voor een geweldige geur-sensatie.

Ook de kruiden- en specerijenmengsels die Berhane’s vrouw in haar gerechten gebruikt zijn omgeven met een waas van geheimzinnigheid. Wèl weet ik dat ze rechtstreeks uit het moederland worden betrokken en dat het dus op voorhand moeilijk lijkt om eenzelfde smaakbeleving te bereiken met wat er hier te lande voorhanden is.

Tòch ga ik eerdaags een poging wagen, gesterkt na het zien van Heddy Honigmann’s televisieprogramma ‘Liefde Gaat door de Maag‘.

In de uizending van gisteren – zaterdag 7 februari – konden we kennismaken met Miriam Kahsai (net als Berhane geboren in Eritrea, en tegenwoordig restauranteigenaar in Nederland).

Miriam bereidde in deze aflevering haar specialiteit van het huis: ‘De kip met de 12 eieren‘. Het klinkt als een sprookje, en zo smaakt het waarschijnlijk ook… kruidig en pittig.

Wilt u dit gerecht niet zèlf bereiden (de ingrediëntenlijst omvat maar liefst drie dozijn bestanddelen!) en tòch proeven? Dan kunt u volgende maand – na een verbouwing – weer in Miriam’s eigen restaurant terecht:

Mogogo Restaurant
Gedempte Burgwal 36
2512 BV Den Haag
Telefoon: 070 3628111

  1. Annemien
    3 maart 2009 om 15.49

    Heerlijk om het adres van Restaurant Semhar te hebben. Een van de weinige restaurants waar ik graag nog eens heen zou gaan. Maar met mijn uitleg van een grote, soort van pannenkoek, met allemaal lekkere dingen en het mogen eten met je handen (en dan eens niet op Mac. Donalds niveau), maakte het er niet echt duidelijker op.

    Bedankt!

  2. Excellent-eten.nl
    5 maart 2009 om 18.19

    Leuk stukje over de ‘culinaire reis’! Ook zin om deze maand weer mee te doen met het foodlog-event? Deze maand zijn wij de gastvrouwen, het thema is reeds bekend… We wachten met smart op alle culinaire uitspattingen!

    Groet,
    Femke en Ivonne

  3. Hannie
    22 maart 2009 om 00.34

    Heerlijk, dat pittige eten op die pannenkoeken en gezellig om met z’n allen met je handen te eten. Maar die pannenkoeken worden toch niet van mais gemaakt? Dat is toch teff (=soort gierst)? Ik heb ze wel eens proberen te maken, dagen laten gisten (het is een soort zuurdesem) maar het bakken mislukte jammerlijk. Het kruidenmengsel, Berberepasta staat (weliswaar in de Ethiopische versie) in het kookboek van World Food cafe. En dat smaakt authentiek. Erg lekker met groenten of linzen.

  4. Robert Jan
    22 maart 2009 om 11.51

    @Hannie: De beste injera wordt inderdaad gemaakt van de kleine, ijzerhoudende graansoort teff. Deze wordt echter alleen geproduceerd op middelgrote hoogte bij voldoende neerslaghoeveelheid, en is dus relatief duur voor een gemiddeld Ethiopisch of Eritrees gezin. De meeste bewoners van de hooglanden zijn arme boeren die hun eigen basisvoedsel kweken, en zij vervangen (een deel van) de teff door maïs, tarwe, gerst of rijst.

  1. No trackbacks yet.
Reacties zijn gesloten.