Pastapraat

25 april 2009

Het kan niet voldoende worden benadrukt:

pasta wacht niet op de gasten… gasten wachten maar op de pasta!

Periodiek klik ik tal van kookblogs aan om te zien wat mijn collega-bloggers voor toetsenvruchten hebben geproduceerd: meestal tot grote voldoening en dito vermaak, maar deze maand ging het weer twee keer helemaal mis.

Anja (Brutsellog) meent dat men – bij het bereiden van een pastagerecht – moet beginnen met het koken van de deegwaren. En Winny (Mam, wat eten we vandaag?) bestaat het zelfs om de pasta na het verstrijken van de kooktijd te laten ‘schrikken’ met koud water!!

Tegen beide barbarismen heb ik al vaker geprotesteerd en ik liet het ook nú weer niet na om mijn ongezouten mening in de vorm van deze en deze reactie op de betreffende websites achter te laten.

Niet dat ik boos ben (integendeel: het zijn allebei ongetwijfeld heel aardige dames Winny is ongetwijfeld een heel aardige dame) maar het maakt me – indachtig de woorden van W.G. van der Hulst – wèl een beetje verdrietig.

Dat het ook anders (lees: beter) kan, bewijzen de stukjes van Tanja (Aan tafel met Tanja): zij weet dus wèl hoe het moet, getuige haar bereidingswijze van Spaghetti alla puttanesca en Pasta met sinaasappelsaus.

Eén van de leukste proefjes om een (web)recept op z’n merites te beoordelen vind ik nog steeds de ‘tagliatelletest‘ van Gerrit Jan Groothedde: die gaat er van uit dat “iedere receptenschrijver moet weten dat pasta onder géén beding mag blijven staan wachten als hij eenmaal gaar is.”

Zèlf heb ik als werkstudent een jaartje-of-wat in een Wassenaarse kasteelkeuken rondgelopen, waar mij de kunst van het pasta-koken luidruchtig is ingepeperd door toenmalig chef Harrie v/d Heuvel.

De brigade – inclusief mijn persoontje, in de rol van duvelstoejager – kreeg de commando’s in het Frans toegeblaft, maar als er iets mis ging met de pasta was er geen woord Frans meer bij… dàt kan ik u verzekeren!

  1. Gabriella
    28 april 2009 om 14.24

    Wauw!!! Je durft wel!! :-)))

    Ik vind het echt koel dat je gewoon zegt wat je denkt. :-)))))

    Groetjes,
    Gabriella

  2. Anna
    28 april 2009 om 17.18

    Ik kan de verontwaardiging proeven in het stuk RJ. Heerlijk zoals je beschijft dat je daar wel verdrietig van wordt. Want dan is mijn feest moment om te lezen, prachtig!

  3. Robert Jan
    28 april 2009 om 21.36

    @Garbriella & Anna: dank voor jullie bijval. Ik maak van m’n hart inderdaad geen moordkuil, al levert me dat doorgaans niet de populariteitsprijs op, hahaha…

    Hoe dan ook: kook-kul dient te worden ontzenuwd, en ik ben de rotste niet: iemand moet het doen, nietwaar?

    Zo is er ook de misvatting van het ‘rijst-koken in water-met-zout’: nòg zo’n repeterend en hardnekkig misverstand. Misschien moet ik daar óók eens eens kribbig stukje aan wijden.

    Jammer dat sommige kookschrijvers hun lezerspubliek – ongewild, en zonder twijfel geheel te goeder trouw – op het verkeerde been zetten.

    (Niet dat ìk de wijsheid in pacht heb, hoor: ik laat me integendeel graag door experts de les lezen, indien dat aantoonbaar noodzakelijk mocht zijn…)

  1. No trackbacks yet.
Reacties zijn gesloten.