Aardbeziën

29 mei 2009

Als u de afgelopen weken de vaderlandse foodbloggies een beetje heeft gevolgd, dan zou u tot de slotsom kunnen komen dat alleen Lambada- en Elsanta-aardbeien lekker zijn.

Maar die zijn nu eenmaal niet eenvoudig overal te verkrijgen, óók niet op de Veluwe.

En bovendien: niets blijkt minder waar!

De vruchtjes bij je buurtsuper kopen is – tot die conclusie waren we wel geraakt – geen optie: daar kun je namelijk niet proeven. (Doe je dat wèl, dan is dat meteen winkeldiefstal.)

Bij de betere groenteboer mag je altijd wèl even proeven. Zo ook bij Veeneman aan de Apeldoornse Adelaarslaan.

Goeie genade nog-an-toe, zeg: ze geurden me al van verre tegemoet. Kwijl in de bek, zal ik maar zeggen. En jahoor: heerlijk zoet! De merknaam luidt dan ook ‘Sweet Supreme’.

Rest de vraag: waar kwamen deze goddelijk lekkere aardbeziën vandaan en welke Ti-ta had ze getoverd?

Het antwoord: ze kwamen uit Made (tussen Breda en de Biesbosch) en de tovenaar heet Wil Beekers, eigenaar van VitalBerry bv.

Beekers teelt het ras Sonata (afkomstig van de Rucphense vermeerderaar Kovaka) onder glas en kent dankzij assimilatie-verlichting een vroege pluk.

In de winkel steken Sonata’s met kop en schouder boven de beste Spaanse aardbeien uit, hetgeen zich overigens wèl vertaalt in een meerprijs: ik betaalde € 3,00 voor een pondje Sweet Supreme.