Home > Gewassen, have & producten, Media > De tranen van Ilse Heus

De tranen van Ilse Heus

4 juni 2009

Terwijl ik dit stukje begin in te kloppen, heb ik nog niet het geringste vermoeden van wie Ilse Heus nu precies is.

Heus niet…! (Flauw inkoppertje. Excuus.)

Ze móet wel een BN’er zijn, anders figureerde ze niet samen met Edo Brunner in een televisieprogramma van Omroep Llink…

Maar goed: ik zag haar gisteravond in een aflevering uit de nieuwe serie van ‘Eet smakelijk‘ en ze heeft me voor haar ingenomen.

Ilse plengde hete tranen bij het slachten van een snoezig klein kalfje, ten behoeve van haar eigen genot: luttele stonden later zou ze het vlees van dat beestje – na tussenkomst van chef Leon Mazairac – gaan verorberen.

Mensen eten dieren. Daar zijn we, evolutionair of scheppingsgewijs, ook op ingericht blijkens de vorm van ons gebit en de lengte van ons darmkanaal. Vegetariërs hebben dus – biologisch geredeneerd – ongelijk.

Dat wil echter nog niet zeggen dat je levende have volstrekt onaangedaan aan hun eind mag brengen, laat staan dat je ze in beestachtige omstandigheden laat opgroeien!

Respect voor al wat leeft is mijns inziens een eerste vereiste om ten volle van het gebodene te mogen en kunnen genieten. Ilse heeft daarvan blijk gegeven: een moordvrouw!

Het stukje is nu gereed maar ik zit nog steeds met de vraag: wie ìs toch die Ilse Heus, en waarvan zou ik haar kunnen kennen?! Zelfs van haar website werd ik niet veel wijzer…

Lees ook: ‘Niet voor tere zieltjes‘, ‘Dood beest‘ en ‘Eet smakelijk!‘.

Categorieën:Gewassen, have & producten, Media Tags:
  1. Edith
    5 juni 2009 om 10.32

    In de vorige serie was het zo dat de BN’er een vriend of vriendin mee mocht nemen, die hoefden helemaal niet bekend te zijn. Maar op wikipedia vind je wel iets meer over Ilse: http://nl.wikipedia.org/wiki/Ilse_Heus, ik had in elk geval ook nog nooit van haar gehoord.

  2. Elizabeth
    9 juni 2009 om 22.16

    Tja…traantjes doen het vaak goed bij deze en gene. Vond het zelf emotioneel alle kanten op schieten. Denk hierbij aan de superieure uitbarsting “Medeplichtig aan Moord!” en de triomfantelijke lach van Heus voordat het kalf werd geslacht.(ben zelf geen vegetarier) Vond Brunner authentiek en deed minder zijn best.
    De mythologie van de eerste jagersgemeenschappen in het Paleoliticum (c.200.000 tot 8000 v. C.), wordt gekenmerkt door een grote eerbied voor dieren die men destijds dacht te moeten doden. Voordat de mensen de landbouw uitvonden konden ze niet hun eigen voedsel telen, dus om te leven moesten ze dieren doden, met wie ze zich zeer verwant voelden. Omdat ze werden geconfronteerd met dit ondraaglijke dilemma hielpen mythen en rituelen om in het reine te komen. Mythen onderzoeken de kern van een diepe stilte. Daarbij vergeleken is Heus maar een schreeuwlelijk. Maar ach, vrouwentranen scoren blijkt maar weer.

  3. Anna
    10 juni 2009 om 17.22

    Er niks niets mis met vrouwen tranen dacht ik zo! Per trein reizend van 010 naar 020 zie ik lieve lammetjes in de wei en mijn vriend zegt opkijkend uit zijn krant: ach wat aardig, we rijden langs de voedselbanken vandaag!
    Hoewel ik een lamskarbonade niet versmaad moest ook ik op dat moment even slikken.
    Niks mis mee toch…!

  1. No trackbacks yet.
Reacties zijn gesloten.