Home > Eetgewoonten, Verhalen > Familiebezoek

Familiebezoek

6 juli 2009

Dat viel aanvankelijk om den drommel nog niet mee. Noem me een regelneef – of desnoods een control freak – maar dat ik vanaf dag één de regie over de maaltijden volledig kwijt was, zinde me bepaald niet.

Zoals dat met meer moderne moeders het geval is, laat ook mijn zuster zich leiden door de voorkeuren van haar nakroost. (Wat is er toch terecht gekomen van het adagium ‘eten wat de pot schaft’?)

In feite waren de Balorige Neefjes dus gedurende een week de baas, vermoedelijk zonder dat ze dat ze daar zèlf erg in hadden: hun moeder anticipeert al ’s voorshands op de wensen van het pubergrut.

Hetgeen betekende dat we dagenlang stevig Hollandse winterkost kregen voorgeschoteld, en dàt terwijl vorige week de houtduiven wegens de aanhoudende hitte halfgeroosterd uit de dennebomen duikelden!

Op één van die dagen was er traditionele zuurkool met pieperpuree, rookworst en uitgebakken spek voorzien.

Feitelijk had ik me beter ook niet met de inkoop kunnen bemoeien, want toen ik thuiskwam met eerlijke, verse ingrediënten van betrouwbare leveranciers, was het hek helemaal van de dam.

Of ik niet wìst dat de Balorige Neefjes hun zuurmeuk liever uit laffe pakjes van de super eten in plaats van de èchte van het vat, en de quasi-worsten van Unox prefereren boven een ambachtelijk gerookte Gelderse van de lokale slager?!
Nog een wonder dat spekblokjes en Doré’s ongeschonden door de keuring kwamen…

Voor mij was toen de maat even helemaal vol en die avond heb ik voor het ‘genoegen’ van een gezamenlijke maaltijd bedankt om later (tegen het middernachtelijk uur) een kostje bijeen te scharrelen van een restje Indisch en enkele koude kippevleugeltjes met pindasaus.

Mocht u zich zorgen maken: dat is helemaal nergens voor nodig. De volgende dag was de lucht alweer geheel geklaard en de rest van de tijd heb ik me keurig aangepast aan de merkwaardige mores de manger van het tropische stel.

Inmiddels zijn rust en regelmaat weergekeerd, nu de dierbare verwanten zijn afgereisd naar hun Zuid-Franse pied à terre.

Een restantje zuurkool-met-worst is gisteravond door mijn Boze Oude Vader soldaat gemaakt; voor mijn Wijze Oude Moeder heb ik een schelpjespasta met zeevruchten en rivierkreeftjes bereid. Meloen met Coburger rauwe ham vooraf, gemengd vers zomerfruit als toespijs.


Mijn voorgenomen ‘vakantie’ is aldus voorbij; als doekje voor het bloeden mag ik nu op kosten van zus en zwager een verjaarscadeau uitzoeken, zijnde een nieuwe notebook!
Daar ben ik de komende dagen nog wel even zoet mee…

Categorieën:Eetgewoonten, Verhalen
  1. pauline
    6 juli 2009 om 23.02

    oh, gezellig dat ze er weer even waren *smile* !
    en oja..binnenkort onze verjaardagen. voor jou wel een hele bijzondere…. 🙂

  2. Robert Jan
    6 juli 2009 om 23.17

    @Pauline: Sssssttt! 😉

    (Kom je ook op m’n partijtje?)

  3. pauline
    7 juli 2009 om 14.19

    oh…best een leuk idee om je persoonlijk te feliciteren !
    mail maar wat je plannen zijn en laat maar weten of het echt wel uitkomt. groetjes, pauline

  1. No trackbacks yet.
Reacties zijn gesloten.