Home > Gewassen, have & producten, Recepten > Lendehaas & wâldgieltsje

Lendehaas & wâldgieltsje

11 augustus 2009

Gistermiddag deed mijn vaste AFG-leverancier Sjoerd Veeneman me versteld staan door plots een kistje wâldgieltsje onder m’n neus te schuiven. Ik had hem er weken geleden om gevraagd en zag toen slechts grote vraagtekens in z’n ogen.

Maar een èchte groentboer is niet voor één gat te vangen en door de distributiekanalen op de juiste wijze te bespelen had hij deze lekkere Friese piepers dan toch eindelijk bemachtigd en wel via groothandelaar Postuma uit IJsselmuiden.

Aanvankelijk wilde ik ze naast een stukje stoofvlees vlijen maar daar leken ze me bij nader inzien te delicaat voor. Speurend in de online Leeuwarder Courant stuitte ik evenwel op een recept van Klaas Kasma voor jodenhaas met sjalotten en dàt leek me wel wat.

Zo’n stukje schoudervlees wordt door politiek correcte fijnslijpers ook wel – op z’n Antwerps – ‘diamanthaas’ genoemd maar geen slager die dat snapt, net zo min als een bakker iets zou kunnen bedenken bij ‘diamantkoeken’…
(Het zijn ongetwijfeld dezelfde aanstellers die het ook hebben over ‘Kip Mumbai, ‘Beijing-eend’ en ‘Sri Lankathee’.)

Maar zoals u ondertussen wel zult weten woon ik sinds enige tijd (inmiddels tot mijn grote droefgeest!) op de Veluwe en het enige wat men hier goed verkoopt is ‘NEE’.

Geen jodenhaas dus maar een wat minder zeldzame – en de kennelijk beter gewaardeerde – lendehaas (kogelbief).

‘k Heb een hele discussie gevoerd met de slager, want hij verkoopt óók al geen kalfs-, geite- of schapevlees. „Daar is geen vráág naar”, zegt ‘ie.

Ik denk dat dat nonsens is. Vraag kun je ook kwéken, door incourante producten gewoon in je toonbank te leggen en op de juiste manier aan te prijzen. Receptje erbij: een kind kan de was doen.

Enfin, liefst had ik er mooie gele boterbonen (haricots jaunes) bij geserveerd maar u raadt het al: ook díe zijn in deze regio niet te koop (Sjoerd: werk aan de winkel!) en dus nam ik genoegen met de fijnste sperziebonen (prinsessebonen) die ik kon bemachtigen.

Ondanks mijn tot een dieptepunt gedaalde humeur heb ik van de ingekochte ingrediënten – al zeg ik het zèlf – tòch nog een lekker maaltje weten te maken. En ohja: de cognac uit het recept van Klaas heb ik vervangen door Berenburgh.

  1. S Veeneman
    11 augustus 2009 om 22.37

    Als zoon van een echte Apeldoornse aardappelboer kon ik deze verleiding niet weerstaan.
    Wij hebben ze in de schil gekookt en gegeten met Hollandse stamslaboontjes.
    Ook mijn moeder van 81 en van Friese afkomst heeft ze geproefd
    Wij vonden de smaak uitstekend.
    Met deze aardappel gaan we de komende weken ook veel tam tam maken in onze winkel.
    Groeten Sjoerd Veeneman
    Groenten en fruit specialist en natuurlijk Aardappelspecialist

  2. Christel
    12 augustus 2009 om 08.23

    Een groentenboer die met je meedenkt, daar kun je wat mee. Niet alle middenstanders begrijpen dat de ene hand de andere wast, jammer. Doet me denken aan de toko hier die geen saté kambing heeft, toch eens een balletje over opgooien.
    Wat de Wâldgielstje betreft, je hebt me er nieuwsgierig naar gemaakt en de recepten van Klaas Kasma gebruik ik ook nog steeds.

  3. Tanja
    12 augustus 2009 om 09.47

    Wat een fijn stukje met puike achtergrondinformatie. En hulde aan Sjoerd!

  4. Robert Jan
    12 augustus 2009 om 14.17

    @Christel: de wâldgieltsje waren inderdaad heerlijk! En ìk kan het weten, want ik houd eigenlijk niet zo van aardappelen…

    @Tanja: dank voor die veer in de achterhaas…! 😉

    Wist je trouwens dat er pakweg twee jaar geleden in Apeldorp e.o. een relletje is ontstaan naar aanleiding van het feit dat Ad Prinse van rest. de Prinsehove (Lieren) het jodenhaasje op z’n kaart had gezet?

    De prietpraters buitelden toen in het lokale leugenaartje (Stentor) over elkaar heen om Ad te kapittelen en hem te bewegen een andere benaming te gaan gebruiken.

    Prinse hield gelukkig z’n poot stijf. Het haasje prijkt nog steeds op het menu: rosé gebakken met een Stroganovsaus.

    Zie: http://www.prinsehove.nl/prive/a%20la%20carte

    Oh ja: je huldebetoon aan het adres van Sjoerd wordt ongetwijfeld door hem meegelezen (en anders zal ik het aan hem overbrengen).

  5. Aranka
    30 augustus 2009 om 22.51

    Hoi RJ,

    En nog meer info over onze Gieltjes vind je op http://www.dewouden.com – de website voor het lokale streekmerk Waldpyk.
    En ze hebben er zelfs nog wat recepten bij gezet. 🙂
    Ik denk dat ik ze de komende lente zelf maar ga poten 🙂

  1. No trackbacks yet.
Reacties zijn gesloten.