Home > Columns, Gewassen, have & producten, Media > Vlaamse mosselboycot

Vlaamse mosselboycot

15 augustus 2009

Onze Vlaamse vrienden heb ik – althans wat eten en drinken betreft – eigenlijk nog nooit op principes kunnen betrappen, behalve dan dat het principieel lekker moet zijn.

Nu die zuiderburen plots dreigen om de lekkerste mosselen ter wereld (de Zeeuwse) links te laten liggen, moet er dus ècht wel iets aan de hand zijn.

Gewoonlijk komen de Vlamingen bij busladingen tegelijk naar de Zeeuws-vlaamse mosselstad Philippine, waar ze zich aan deze delicatesse tegoed doen, maar Antwerpse restaurantshouders kopen ze ook op grote schaal in Yerske.

U leest – net als ik – de krant (want u bent een intelligent publiek) dus ik hoef de heikele kwestie over de Westerschelde hier niet meer uit te spellen.

Wat mij in hoge mate bevreemt is dat de bewindvoerder van één der Belgische deelregeringen kennelijk voldoende gezag heeft om de Nederlandse ambassadeur op het matje te kunnen roepen.

Ik meende altijd dat soevereine naties diplomatiek gezien op gelijkwaardig niveau met elkaar zaken doen. Dat blijkt sinds kort echter een misvatting.

Maar nu de Vlamingen die weg tòch zijn ingeslagen: een voorgenomen mosselboycot lijkt mij voldoende aanleiding voor de Zeeuwse Commissaris van de Koningin om – op Nederlandse beurt – de Belgische ambassadeur te ontbieden.

Los van dit alles is het natuurlijk te zot voor woorden dat de Vlaamse politiek zich mengt in soeverein Nederlands recht. Ik zou het bijna willen kenschetsen als ‘ongeoorloofde inmenging in binnenlandse aangelegenheden’.

Onze Raad van State, het hoogste rechts- en adviesorgaan, heeft een uitspraak gedaan, als gevolg waarvan de Westerschelde voorlopig niet kan worden uitgediept. Zo gaat dat in een rechtsstaat, of ge dat nu plezant vindt of niet.

Wegens de scheiding der machten (Montesquieu) kunnen onze politieke gezagsdragers daar weinig tot niets tegen ondernemen, of het zou de uitvaardiging van een noodwet moeten zijn.

Tot die tijd zit er weinig anders op dan het Vlaamse initiatief met gelijke munt terug te betalen (oud-testamentische hardvochtigheid zit ons immers in het bloed?) door vooralsnog bijvoorbeeld geen Vlaamse klooster- en abdijbieren meer te bestellen.

Nederland, let op uw zaak: de Walen verkopen óók lekkere spullen…! (En die mosselen eten we zèlf wel op.)


Naschrift 18 augustus 2009:

Van de oproep tot een boycot van Zeeuwse mosselen is niets te merken in de Antwerpse binnenstad. Bij veel restaurants hangen juist posters en spandoeken die ‘Zeelands roem’ aanprijzen, zo blijkt uit een rondgang. De Vlaamse partij Open VLD had de restauranthouders vrijdag opgeroepen de Zeeuwse mosselen te boycotten. Dat moest een protest zijn tegen de Nederlandse vertraging bij het verdiepen van de Westerschelde voor de Antwerpse haven. „Ik had niet van de actie gehoord. Ik zou er ook niet aan meedoen”, zegt een ober van een restaurant.

Bron: Trouw

Aanvulling 19 augustus 2009:

‘Balkenende moet burenruzie sussen’

Aanvullingen 21 augustus 2009:

‘Noodwet voor baggeren Westerschelde’
Het trauma van Antwerpen

  1. benny
    16 augustus 2009 om 22.34

    Hallo,

    vergeet niet dat jullie al van 19.00 bezig zijn met vertragingen. Denk bvb aan de ijzeren rijn waar jullie het arrest van de hoogste rechtbank naast jullie neergelegd hebben.

    De strategie? Eerst de betuwelijn op volle toeren via rotterdam haven en dan zijn we concurrentieel.

    Kijk, jullie hebben een contract getekend met een uiterste uitvoerdatum 5 jaar later en na 4 en een half jaar keurt jullie regering het goed… natuurlijk, als er dan een protest komt is de uiterste datum overschreden.

    Nee, Nederland is egoistisch bezig en denkt helemaal niet europees. Nog een vb hebben?

    De Rotterdam haven heeft het laatste jaar de prijzen met 20 procent laten zakken…

  2. Robert Jan
    17 augustus 2009 om 13.13

    @benny: je lijkt als door een wesp gestoken, en misschien was dat ook wel mijn bedoeling, hahaha.

    Maar vervolgens sleep je er allerlei onderwerpen aan de haren bij, die geen weerwoord vormen op mijn argumenten.

    Op het gevaar af dat ik me laat verleiden tot een politiek getinte pennestrijd, nog even wat puntjes ter overweging:

    De Nederlanders zouden vanaf 1900 bezig zijn met vertragingstactieken? Waar haal je dat jaartal vandaan? Zó er al sprake zou zijn van opzettelijke obstructie, dan valt dat veeleer terug te voeren tot 1830. (Scheiden doet lijden…)

    Je hebt het over de Betuwelijn ‘op volle toeren’. D’r rijdt nauwelijks anderhalve trein per dag over die veel te dure spoorlijn! Het project is – kortom – op een mislukking uitgedraaid. En nu wil Vlaanderen ook zo’n spoorweg? Laat me niet lachen: men zou wel zot zijn.

    Voorts: vanwaar dat fanatisme om een zo ver-van-zee gelegen havenstad als Antwerpen tot elke prijs te handhaven (en de Nederlanders voor het bereikbaarheidskarretje te spannen)? Als een haven verzandt, dan leg je toch gewoon een nieuwere en grotere aan?

    Toen Amsterdam in het verleden steeds moeilijker bereikbaar bleek, is Rotterdam tot economische speerpunt ontwikkeld. Wat staat de Vlamingen in de weg om hetzelfde met Zeebrugge te doen?

    Enfin, deze bespiegelingen hebben allemaal weinig meer van doen met het centrale thema van dit weblog: eten & drinken: de reden waarom ik graag in uw schoon landje kom…

  1. No trackbacks yet.
Reacties zijn gesloten.