Home > Verhalen > Kunneginnedag

Kunneginnedag

31 augustus 2009

…zo heette de laatste dag van augustus tot 61 jaar geleden, of althans: zo werd het destijds uitgesproken.

Dat feest werd eertijds nog gevierd op de wèrkelijke verjaardag van de toenmalige vorstin (Wilhelmina) en vormde tevens de afsluiting van de schoolvakantie. En het was altijd schitterend weer, net als vandaag.

Niet dat ik het ooit heb meegemaakt: ik ben van vèr na die datum. Maar mijn ouders hebben nog levendige herinneringen aan die periode.

Gemeentehuizen getooid met groene feestbogen, en kinderen die daar dan aubades kwamen geven. Daarna in optocht door buurt met versierde kinderfietsjes en aansluitend hoepelen, koekhappen en zaklopen. Aan het einde van de dag vuurwerk: pas dàn was ze zomer ècht voorbij.

Nu vieren we Koninginnedag op de geboortedag van de vorige vorstin, en ik koester niet de illusie dat die merkwaardige gewoonte onder het bewind van de troonopvolger (de heer Wim van Amsberg) gaat veranderen.

Netzomin als er vermoedelijk ooit een eind zal komen aan die achterlijke vakantiespreiding, waardoor velen nimmer in de gelegenheid zijn om de vrije dagen in gezelschap van vrienden of familie uit andere regio’s door te brengen.

Onderwijl maak ik me op voor de naderende najaars-depressies. Vanavond worden de laatste blaadjes van de tuinbasilicum geoogst (anders zijn ze over enkele dagen verlept) om nog één keer een bord tomaat-mozzarella mee te verrijken.

Voorlopig vermoedelijk óók voor het laatst dit jaar: de vuurkorf gaat nog één keer naar buiten om wat worstjes en burgertjes te roosteren.

Morgen is alles weer ‘normaal’. Dan begint het grauwe seizoen van herfststormen en de onvermijdelijke stamp- en stoofpotjes. Nuja: die kunnen óók heel lekker zijn.

Intussen krijg ik – oh ellende – dat rotliedje van die nare Gerard Cox niet meer uit m’n hoofd… Enfin: dat knalt het traditionele Apeldorpse kunneginne-vuurwerk er vanavond dan hopelijk wel uit: hier is het nog 1948!

Categorieën:Verhalen
  1. Dominique
    1 september 2009 om 23.07

    ’t is weer voorbij die mooie zomer, die zomer die begon zowat in mei….
    Wat een flauwekul, bbq kan het hele jaar door hoor, kom op, je kan het!Wij doen het zelfs in de schuur, bij slecht weer. Beetje rennen, maar het gaat goed. Je moet wèl willen natuurlijk…..

  2. Robert Jan
    1 september 2009 om 23.39

    Leuk hoor: was ik dat versje net kwijt… kom jij weer aankakken met de liedtekst. Je wordt bedankt! 😉

    Maar wat dat gedoe met die vuurkorf betreft heb je groot gelijk!

    Ik heb Ewout ook al beterschap beloofd, al durf ik die belofte niet echt gestand te doen.

    Het probleem is: mijn Oude Vader houdt niet van geroosterd vlees en bovendien lijden mijn beide hoogbejaarde ouders aan kouwelijkheid.

    En aangezien er ’s winters toch een beetje heen en weer moet worden gehold tussen braai en bord (deur open, deur dicht) is dat hier niet echt een optie.

    Zèlf ben ik een fervent aanhanger van winters “varrekes brande, koeie schoeie en kippe fikke”. Vaak genoeg gedaan tijdens tal van bikerfeestjes in de sneeuw…

  3. Tanja
    2 september 2009 om 07.06

    Joh, niet zo depri! Verleden jaar een fantastische september- en oktobermaand gehad. Wie weet dit jaar ook … . Kijk maar op mijn blog: eind september nog een spetterend straat- en bbq-feest gehad en iedereen liep in z’n t-shirt.

  4. Dominique
    2 september 2009 om 09.51

    Ja, dan word het moeilijk, je kan die ouwe mensen niet eerst op de tocht zetten, en dan ook nog eten geven wat ze niet fijn vinden…. Vooruit dan maar, het is je vergeven. Maar zullen we dan vast een kerstlied gaan inzetten ipv Gerard Cox? Christmastime, mistletoe and wine…. ja, gezellig!
    O, je bent een oude biker, nou ik heb gisteren mijn tomos verkocht :). Dus wij bikers onder elkaar haha!

  5. Robert Jan
    2 september 2009 om 23.04

    @Tanja: om mij depressief te krijgen is heel wat meer nodig dan slecht weer. Maar van Gerard Cox word ik in een oogwenk puur chagrijnig!

  6. Robert Jan
    2 september 2009 om 23.18

    @Dominique: mijn Solex en ik

  7. Dominique
    3 september 2009 om 09.36

    Ok, ik was een beetje flauw….Maar ik heb dus wel een echte solex gehad, geweldig ding hoor! Maar mijn tomos, ach ja, ik was er klaar mee,hij werd alleen nog bereden door mijn kinderen als ze hier zijn, en ik betaalde de benzine en verzekering.
    Dus nu fiets ik of scheur in mijn fiat seicento over ’s heren wegen.

  1. No trackbacks yet.
Reacties zijn gesloten.