Home > Verhalen > Jongens… patat!

Jongens… patat!

4 september 2009

Donderdagavond bereidde ik een varkenshaasje met daarbij een frisse Italiaanse salade van kropsla, tomaatpartjes, basilicum & mozzarella en in de schil gekookte wâldgieltsje.

Het ongevraagde commentaar van mijn Oude Vader: „Gisteren vond ik het eten véél lekkerder!”

Nu mag u drie keer raden wat ik hem (en mijn Oude Moeder) op woensdagavond had voorgeschoteld…

In één keer goed geraden, beste lezer! Naast Vlaamse frieten met een kroketje, wat kropsla plus een schaaltje appelmoes. Uiteraard met drie potten op tafel: smots voor de vette bek, mosterd en… jawel, daar is ‘ie weer: zout!

Was het voorkeursmenu van vader tot voor kort nog beperkt tot ‘bruine bonen met spek en rookworst’, tegenwoordig kan ik hem daarnaast dus verblijden met frituur. Ook het omkeren van potjes HAK valt bij hem doorgaans in goede aarde.

Qua afwisseling gaan we er op vooruit: alles is goed, zo lang het maar niet vers en gezond is, of – erger nog – door mij bereid.

Vanavond krijgt hij het slecht: rundervinken met gekookte rode bietjes (of kroten, zoals hij ze noemt) en nog één keer wâldgieltsje – made by RJ!

Categorieën:Verhalen
  1. Dominique
    4 september 2009 om 19.29

    Lekker dan, sta je daar je best voor te doen. Dus net zo frustrerend als het koken voor kinderen….. Maar toch gewoon doorgaan hoor, je moet tenslotte zelf ook lekker eten.

  2. Robert Jan
    4 september 2009 om 21.37

    @Dominique: dank voor ’t hart onder de riem. Ik ga inderdaad onverdroten voort met lekker en gezond koken, desnoods tot ik purper zie of er amechtig bij neer val.

    De vinken, bietjes en piepers van vanavond vielen bij mijn Oude Moeder in de smaak. Mijn Oude Vader heb ik er niet eens naar gevraagd; ik ken het antwoord al.

    Bovendien heb ik hem gisteren verzocht (nee: gesommeerd) om voortaan z’n commentaren vóór zich te houden: ik ben het goed beu om elke avond een verbale trap ná te krijgen…

  3. Robert Jan
    4 september 2009 om 22.04

    Naschrift @Dominique:

    Ik vond het bord eten van mijn Boze Oude Vader zojuist in de stromende regen op de tuintafel.

    Hij had tòch weer kans gezien om dat kostelijke voedsel (vrijwel onaangeroerd) stiekem te dumpen!

    Ook daar gaat de vergelijking met kleine kinderen op: niet uitgekookt genoeg om het meteen in de biobak te kieperen…

  4. Dominique
    5 september 2009 om 09.39

    Je zou je vader er eigenlijk voor straf naast moeten zetten, in de regen. Maar ja dat doen we dan weer niet….

  5. pauline
    8 september 2009 om 21.47

    ha, ik moest echt weer even bijlezen na de vakantie. en opeens viel me ’t op dat ik iets mis.
    “boze en wijze” *smile*

  1. No trackbacks yet.
Reacties zijn gesloten.