Home > Media > Countryfile

Countryfile

7 september 2009

Vertel eens eerlijk: wat weet u over boeren, hun werk en hun leven? (Dat is voor boeren overigens vaak hetzelfde!)

Als u van vóór de jaren ’80 bent, heeft u wellicht nog wel eens geluisterd naar de ‘Mededelingen voor land- en tuinbouw’ die tussen de middag werden uitgezonden via één der Hiversa.

Bent u van later datum (maar dan kan ik beter jij tegen u zeggen) dan weet je dankzij Yvon Jaspers hoe boeren aan een vrouw kunnen komen.

Voor het overige verneem je vrijwel nóóit iets over de agrarische sector, anders dan wat mopperige stukjes in kranten (die geen mens meer leest) of gekrakeel van de milieubeweging in een actualiteitenrubriek op radio of tv.

Op het gevaar af dat ik Anglo-dweperig word maar de Britse televisie pakt dat – alweer – héél anders aan!
(Zie ook HIER, HIER en HIER.)

Gelukkig hebben die eilanders geen versnipperd publiek bestel, doch een degelijke staatsomroep die zich niet hoeft te bekommeren om kijkcijfers en daarmee gepaard gaande STER-inkomsten.

Dat levert mooie programma’s op, zoals bijvoorbeeld ‘Countryfile‘: uitzendingen van zowat een vol uur, geheel gewijd aan het leven op het platteland en wat daar zoal bij komt kijken.

Je leert iets over de herkomst van ons voedsel, moderne productiemethoden, hoe het allemaal zo is gekomen en wat er nog kan worden verbeterd.

Voor een kritische blik is kennis noodzakelijk. Daarom zou dit soort programma’s ook op Nederlandse zenders moeten worden uitgezonden, met name bij Schooltelevisie!

Countryfile: zondag 20.00 u, BBC 1 (herh. vrijdag 02.45 u BBC 1)

Categorieën:Media
  1. Dominique
    7 september 2009 om 22.07

    Wegens een tijdje verkering met de zoon van een melkveeboer, weet ik het volgende. Vroeg opstaan, eerst de koeien melken, dan ontbijten. In de middag warm eten, en de avond brood. Veel feesten en drinken, rijden op den trekker, en een jongen met rode konen die echte liefdesbrieven schreef. Hij heette Joost….

  2. Robert Jan
    7 september 2009 om 22.57

    …en brommers kiek’n, natuurlijk!

    Een welgemeend dank voor dit openhartige inkijkje in je privéleven… 😉

  3. Christel
    8 september 2009 om 13.00

    Zover kwam het bij mij niet.
    Buurjongen Louis, tegenover de boerderij van mijn oom en tante zag mij niet staan.
    Nu was ik vrij jong en vond ik koeien ook interessant gezelschap, dus ik heb er geen trauma aan overgehouden.
    Jaren later is het in de achterhoekse discotheken ruimschoots goed gekomen met de aandacht.
    Een blogje hierover volgt vast nog een keer.

  4. Annemien
    16 september 2009 om 22.13

    Ben een gelukkig mens, logeren in een bedstee met de koeien aan de andere kant van de muur, over zandpaadjes naar school fietsen, als de dood zijn voor de ganzen die mijn weg kruisten, maar dat was dan ook het enige gevaar. Spelen bij vriendinnetjes op de boerderij, alle ruimte voor potjes buskruit en geen auto die je kon raken bij het wegtrappen van de bal. Laat ze maar lachen in het wilde westen om die provinciaaltjes, zolang ze nog niet weten hoe bloemkool er op het land uitziet, blijken de wijzen toch wel uit het oosten te komen. Nu woonachtig in de Betuwe leer ik ook weer, ik wist ook het verschil tussen hoog- en laagstammen niet, maar ben blij dat ik ook wat “wijsheid” door kan geven aan de jeugd. Zo gek is het leven op het platteland niet.

    Al was een hele middag bonnen doppen omdat ze geweckt moesten worden wel minder leuk.

  1. No trackbacks yet.
Reacties zijn gesloten.