Home > Gewassen, have & producten, Recepten, Verhalen > Beenham uit de oven

Beenham uit de oven

13 september 2009

In het algemeen betrek ik vlees niet van de supermarkt, maar van een ordentelijke slager. Gisteren lukte dat niet: ik was te laat van huis gegaan en tsja, op zaterdagmiddag sluiten de slagerijen vroeger dan op doordeweekse dagen.

Aldus kwam ik bij de slager voor een dichte deur en was ik noodgedwongen aangewezen op het aanbod van Albert Heijn, waar ik normaal gesproken alleen grutterswaren koop. In het schap met varkensvleesproducten lagen aantrekkelijk ogende gemarineerde beenhammetjes. Vooruit, daar dan maar eens een exemplaar van meegenomen.

Thuisgekomen heb ik ‘m eerst op kamertemperatuur laten komen en vervolgens kort (en op een matige temperatuur!) aangebraden in de Creuset.

Ondertussen de oven opgestookt tot 200°C en daarin een ovenschaal voorverhit. De beenham na het aanbraden en afblussen (met een scheutje heet water) samen met het braadvocht overgedaan in de ovenschaal en gedurende pakweg een half uurtje rustig laten garen. Halverwege even keren.

Het mag gezegd: het hammetje was mals, sappig en bijzonder smakelijk. Erbij serveerde ik nieuwe Friese aardappelen en een (in zijn geheel) beetgaar gekookte bloemkool… natuurlijk met een papje!

Toen ik aan het einde van de avond achter mijn computer kroop kwam ik tot de ontdekking dat dit blog op de kop af twee jaar bestond. Daar heb ik mijzelf dan maar mee gefeliciteerd en er nog een plezierig glas op gedronken.

  1. Tanja
    13 september 2009 om 15.29

    Gefeliciteerd met het tweejarig bestaan van Bikken & Buizen en dat er maar vele jaartjes mogen volgen. Ik koop wel eens vlees bij Appie maar GEEN varkensvlees meer (tenzij biologisch) want daar heb ik een keer een heel vieze ervaring mee gehad (enorm stinkende schouderkarbonades). Maar goed, deze was dus lekker!

  2. Robert Jan
    13 september 2009 om 15.51

    Dank voor de felicitatie. En ja: tegen de verdrukking in ga ik voorlopig nog wel even door met het schrijven van stukjes.

    Nog even terugkomend op een mailtje (dat jou wellicht nooit heeft bereikt): klopt het dat de Mokumse bakker Theeboom bankroet is gegaan? Ik kreeg vandeweek plots trek in Joodse gemberbolussen…

  3. Yvon
    13 september 2009 om 16.59

    Je brengt me op een idee, in geen tijden beenham gebraden. En voor zover ik me herinner slechts 2 versies: in coca cola en deze.
    Hoezo “natuurlijk” met een papje? Jakkes.
    Cheers op je 2jarig jubileum!

  4. Robert Jan
    13 september 2009 om 17.14

    Ohwké: met cola… en dàt was lekker?! 😉

    En ja: bloemkool met een papje. Ik kook namelijk voor mijn hoogbejaarde ouders, en die vinden dat nu eenmaal heerlijk.

    Eerst maak ik een roux (boter en bloem) waar ik – zodra het gaat klonteren – het kookvocht van de bloemkool bij giet, tot een gladde saus is ontstaan. Die maak ik vervolgens af met tuinkruiden en een snufje nootmuskaat. In mijn ogen niks mis mee…

    Ook jij bedankt voor de felicitaties trouwens!

  5. Yvon
    13 september 2009 om 20.01

    Echt RJ, het klinkt niet maar cola geeft er een soort bbq-smaakje aan. Ook lekker met kip (drumsticks, bouten oid). Van wie anders dan La Lawson heb ik dat, zij gebruikt het overgebleven vocht voor een zwarte bonensoep.

    Papjes/roux maak ik zelden, te zwaar, bloemkool staat ook al zelden op tafel en die ene keer meestal in Indiase gerechten. Of rauw, als couscous gesneden.

  6. Robert Jan
    13 september 2009 om 21.31

    Eerlijk waar, Yvon: ik zit hier nú al te watertanden en zou het meteen willen proberen.

    Beperkende factor is (zoals je wellicht weet) mijn Nogal Pietluttige Vader, die ‘gewoon’ AV&G op z’n bord wil zien en geen malle fratsen met ‘troep’ en ‘vieze dingen’: al helemáál niet als het ‘iets buitenlands’ is.

    Geregeld wijk ik overigens van zijn dictaat af, al was het alleen maar om mijn moeder een plezier toe doen. Zij houdt namelijk wel van exotisch en uitheems.

    De kans bestaat dus dat ik die cola-variant ooit nog eens ga maken (even op zoek naar het recept) maar dat zal dan niet gebeuren met drumsticks of boutjes, want daar heeft De Patiënt óók al een hekel aan. Zijns inziens is ‘eten met je vingers’ iets voor ‘onbeschaafde luiden’…

    Dan ben ik waarschijnlijk de grootste barbaar: een mening die hij van harte zal beamen, hahaha!

  7. Tanja
    13 september 2009 om 21.33

    Hee, het kan zijn dat ik mailtje gemist hebt. Nogal druk de laatste tijd namelijk. Maar inderdaad: De Theeboom is failliet en er zit inmiddels een andere niet-joodse bakkerij. Heel vervelend dus … .

  8. Robert Jan
    13 september 2009 om 21.41

    @Tanja: dat vervelende bericht heeft dan ook weer een positieve keerzijde: nu moet ik ze zèlf gaan bakken… Ik ben al op zoek naar een recept!

  9. Yvon
    13 september 2009 om 21.56

    Ben benieuwd of je het wat vindt, en voor je vader dus geen bouten of dingen met bot, wel ham dan? (Dacht eigenlijk dat je ermee gekapt was om te koken voor de Bijzonder Lastige Eter dielieverietsuitpotwil). Hier in elk geval een link naar de Colaham.

  10. Robert Jan
    13 september 2009 om 22.36

    @Yvon: hartelijk dank voor het linkje!

    En inderdaad: ik was in principe gestopt met met koken voor de BLE, alleen: ik vind tot op heden niet voldoende k&k-maaltijden om hem tevreden te stellen.

    Geregeld moet hij het dus (zeer tegen z’n zin) met mijn versbereide kostjes doen.

    De beenham van gisteravond is voor hem door mijn Wijze Oude Moeder tot hapklare brokken fijngesneden, maar zelfs dàt kreeg hij niet weggewerkt. Aan het einde van de avond vond ik op het aanrecht een schaaltje met een onduidelijke substantie die er uitzag als iets wat de hond zojuist had uitgebraakt.

    Dat bleek dus de met veel zorg en aandacht bereide maaltijd!

    Die heb ik vanavond opnieuw voor hem opgewarmd! 2 minuten en 20 seconden in de micro: piep-piep… klaar!

    Voor mijn moeder had ik een met ham, abrikozenjam, sojasaus en bosuitjes gevulde varkenshaas, plus verse spinazie: geroerbakt met wat knoflook en daarna met een scheutje room door de Magimix gehaald. Beetje maïs er door en wat ei-partjes er op. Piepertje erbij: heerlijk vond ze het!

    Tòch nog eer van m’n werk…

  11. Edith
    15 september 2009 om 14.45

    En ook van mij de hartelijkste felicitaties en dat er nog maar vele jaren mogen volgen!
    Zo maakte ik ooit colakip.

  1. No trackbacks yet.
Reacties zijn gesloten.