Home > Verhalen > Spaghetti ‘cestino dei rifiuti’

Spaghetti ‘cestino dei rifiuti’

25 september 2009

Gisteren maakte ik een simpele doch smakelijke spaghetti van fijngesneden, daarna geroerbakte en afgebluste groenten, rul gebakken gehakt, hamjuliënne en tomaatsaus waarin ik enkele takjes verse Italiaanse keukenkruiden had laten meepruttelen.

De pasta kookte ik volgens de regelen der kunst en om de bordjes mee te bestrooien raspte ik een stukje pecorino tot snippers.

Toen ik na afloop van de ouderlijke dis de vuile vaat wilde opruimen vond ik de maaltijd van mijn Boze Oude Vader terug in de vuilnisbak (cestino dei rifiuti) terwijl hij zichzelf tegoed deed aan een tros bananen…

Benieuwd wat er vanavond weer in de kiepelton verdwijnt!

Categorieën:Verhalen
  1. Chris
    25 september 2009 om 20.23

    Tjonge, wat vervelend is dat. Met de Dames heb ik af en toe het idee dat ik voor joker in de keuken sta, maar dat is toch heel anders dan zo’n BOV. Je bent toch maar van de zakjes, pakje en potjes afgestapt? Petje af hoor!

  2. Robert Jan
    25 september 2009 om 22.07

    Vervelend is nog zacht uitgedrukt… De stoom slaat geregeld uit m’n oren. En als mijn gerechten nou ‘niet te vreten’ waren, maar ik verifieer het altijd even bij mijn Wijze Oude Moeder: die smikkelt er elke avond glunderend op los en zegt geregeld dat het net is alsof ze in een restaurant zit. Zulke complimenten neutraliseren mijn boosheid dan wel weer.

    Overigens was WOM vanavond niet zo wijs: ze had bedacht dat BOV maar weer eens bruine bonen moest krijgen. Ik zag dat als beloning voor negatief gedrag. De boodschap is nu dus: als ik m’n eten maar vaak genoeg wegkieper, krijg ik vanzelf de kostjes die ik wèl wil eten.

    Overigens heb ik het gewoon gemaakt, en dus twee keer kunnen koken. Nouja: aan bruine bonen valt niets te koken… dat is ‘opwarmen’. BOV kreeg dus weer z’n zin: melig eten (lekker de zoutstrooier hanteren) en vette worst plus uitgebakken spek erbij.

    Wat de zakjes, pakjes en potjes aangaat: er is bij de winkels die ik bezoek niet voldoende keus om tòch nog tot een voldoende gevarieerd menu te komen. Bovendien wens ik mijn vader (boos of anderszins) niet te vergiftigen met alle zooi die je in al die bakjes aantreft. Aldus is de status quo dat ik gezond en smakelijk blijf koken, of hij dat nu leuk vindt of niet.

  1. No trackbacks yet.
Reacties zijn gesloten.