Home > Verhalen > Dompers

Dompers

29 september 2009

Naar men zegt komt een ongeluk zelden alleen. Vanmorgen las ik tot m’n ontsteltenis in dagblad Trouw de rouwadvertentie van een goede – maar uit het oog verloren – jeugdvriendin, die vorige week veel te jong is gestorven.

Lyanne: voor altijd in mijn hart gegrift…
Wat konden wij samen dansen!

Mijn hoofd staat nu eventjes niet naar eetbloggen, zo u zult begrijpen. Ik heb het daar – met alle besognes rond de opname van mijn Arme Oude Vader – momenteel trouwens ook te druk voor.

Vandaag ben ik de hele dag doende geweest om mijn pa te verplaatsen van het zorgcentrum naar het ziekenhuis waar hij morgen wordt geopereerd, aangezien de breuk bij nader inzien toch gecompliceerder was dan aanvankelijk beoordeeld.

Dus als het hier de komende dagen wat stilletjes blijft, dan weet u waar dat aan ligt. Tot later…

Categorieën:Verhalen
  1. Chris
    2 oktober 2009 om 08.45

    Ik zal geduldig blijven wachten. Heel veel sterkte!

  1. No trackbacks yet.
Reacties zijn gesloten.