Home > Restaurants > Afhaal-Hollander

Afhaal-Hollander

8 oktober 2009

Kijkt u even naar deze webkoppeling: www.stamppottogo.nl Nee, niet klikken… KIJKEN!

Bij de eerste blik vroeg ik mij af: eet men in Togo nu óók al stamppotjes? Ik kon me dat niet meteen voorstellen. Het bleek trouwens ook niet zo te zijn.

“Stampot to go” is de deerniswekkend lelijke naam van een nieuw op te richten winkel in de stad Utrecht waar luie YUPs en DINKs (die doorgaans nog te beroerd zijn om wat piepers in een pan te pleuren) aan het eind van hun ‘vermoeiende werkdag’ eerdaags een stamppotje kunnen gaan scoren.

Wat is er nou in ’s hemelsnaam simpeler dan zèlf zo’n kostje in elkaar te draaien? Hoe dodelijk uitgeput moet een mens raken om daartoe niet meer in staat te zijn? Hebben we dáár nou een heuse afhaal voor nodig? En is dat wel genoeg: moet het spul niet óók nog worden thuisbezorgd?

Stamppot zou een ‘gat in de markt’ zijn. Welja, toe maar…! Ik kom al sinds jaar-en-dag kant-en-klare stamppotjes tegen bij de slager: ruim twee decennia geleden reeds bij Van der Zalm in Oegstgeest, later bij diverse slagerijen in Amsterdam en ook de Veluwse vleesverkopers doen lustig hun best op stevige vaderlandse kost voor in de magnetron.

Al houd ik persoonlijk niet van die Nederlandse prutjes, ik gun die gerechten gerust een herwaardering. Alleen ben ik bang dat het – in handen van Rianne Boonstoppel – ‘revival‘ gaat heten. Ze heeft het op haar webstek immmers ook over ‘hotspots‘, ‘fastfoodconcepts‘, ‘family deals‘ en – jakkiebah – ‘out of the box-denken’?!

Tenslotte nog even over die naam: een merkwaardige samenvoeging van Nederlands en Engels die leidt tot koddig Engerlands. Als je iets doet, doe het dan consequent: “Stew2Go”, “Going Dutch”… zoiets.

Of – het klinkt misschien absurd – iets in onze eigen taal?! “StampStap&Hap”… ik noem maar wat.

Voor het vindersloon (= auteursrecht!) van alle genoemde namen geef ik met plezier mijn bankrekeningnummer door.

Stamppot to go
Nobelstraat 143
3512 EM Utrecht
www.stamppottogo.nl

Categorieën:Restaurants Tags: ,
  1. Tanja
    9 oktober 2009 om 08.38

    Inderdaad: jakkiebah! Overigens, zijn de AH’s in Utrecht centrum dan niet tot 22.00 uur open? Daar kan men toch ook, als het dan toch moet, die stamppotjes halen?

  2. Six
    9 oktober 2009 om 09.48

    Hahaha wat moest ik lachen om dit stukje. Prachtig. Vooral ook omdat er weinig van klopt.

    Ik heb nog weinig gereageerd op de media, maar deze kon ik niet laten schieten. First of all (jaja daar gaan we weer in het Engels) google ik dit bewust op “stamPot to go” met 1 p dus, omdat veel mensen dit fout schrijven, jij dus ook!

    Daarnaast is Rianne Boonstoppel helemaal niet de eigenaresse, dus ik vraag mij dan heel erg af hoe je daar dan wel op komt??? Zuig je dit uit je dikke kritische duim?

    Dat we alleen yuppen aantrekken is volledig flauwekul. Ik denk overigens, gezien de vele buitenlandse eetgelegenheden, dat je eens dankbaar moet zijn dat iemand de Hollandse keuken met passie (en echte gezonde voeding) op de markt zet.

    En zeker in dit soort roerige tijden! We stimuleren gezondheid, we maken het mensen makkelijk en bieden weer werkgelegenheid. En allemaal op basis van eerlijkheid, vertrouwen en passie.

    En tja de naam, ach dat is heel persoonlijk, maar geloof mij, iedereen die in de bus er langs rijdt, weet wat ik verkoop!

    Niettemin bied ik je bij deze een gratis stamppot aan zodra we open gaan. Je bent van harte welkom! Zo en nu een beetje vrolijk worden jij…

    Mooie (stamppot)dag!

    Six

  3. Robert Jan
    9 oktober 2009 om 12.36

    Beste Bjorn,

    Met één p inderdaad… ik zie het nu ook: een tiebvaudt die ik omwille van het goede begrip nu maar zal handhaven, anders haal ik het eerste deel van jouw reactie onderuit.

    Rianne wekt (in al dan niet door haar gewrochte schrijfsels) op z’n minst de indruk als eigenaresse op te treden, al heb ik dat nergens met zoveel woorden beweerd; dit in tegenstelling tot Edith Dourleijn.

    Wèl suggereerde ik in mijn ietwat kribbige stukje dat onze schone taal bij haar niet in goede handen zou zijn, maar ik begrijp nu dat die kritiek veeleer op jou van toepassing had moeten zijn. Een oprecht mea culpa aan het adres van Rianne aldus.

    Het wil er bij mij niet goed in dat je aan de ene kant ijvert voor een oprechte Hollandse pot, en die anderzijds probeert te slijten met een tenenkrommend half-Engels marketingmanagersjargon.

    Overigens wens ik je veel succes met dit initiatief, in de hoop dat de klanten jouw passie in die potjes zullen proeven!

    Dank voor je aanbod, maar zoals eerder reeds geschreven: aan mij zijn dit soort gerechten niet echt besteed. (’t Zou trouwens evengoed een prijzig kostje worden als ik daarvoor helemaal van de Veluwe moest komen…)

    Groet,
    Robert Jan

    PS: vreugde ontleen ik (onder veel meer) aan het schrijven van dit soort stukjes op mijn blog; in ’t algemeen leiden ze ook bij de lezers tot veel vrolijkheid.

  4. sanne
    10 oktober 2009 om 01.50

    Zo ook bij mij RJ, die vrolijkheid dank zij je stukje (en over vele andere, waarvoor dank!).

    Ik mailde het ook mijn – in Utrecht – studerende zoon. Reactie: “gaaf zeg, extra betalen voor zoiets basics als stamppot, als je dat nou zo nodig wilt eten, dan maak je het toch lekkerder en spot-goedkoop even zelf? En anders is er wel wat boeienders te koop als je een snelle 2 go wilt…”

    Mooie blog, en sterkte met de ouders.

    sanne

  5. Christel
    10 oktober 2009 om 10.58

    Quote: “Hoe dodelijk uitgeput moet een mens raken om daartoe niet meer in staat te zijn?”

    Hiermee haal je wel een doelgroep aan, namelijk die met CVS.
    Maar dan nog: op een ‘goede’ dag maak je een grote pan stamppot en je pleurt een paar bakken in de vriezer.

  6. Robert Jan
    10 oktober 2009 om 21.15

    @Christel: die doelgroep had ik niet voor ogen toen ik mijn stukje schreef. Het stampwinkeltje is – naar de beschrijving op de website te oordelen – bedoeld voor mensen die nergens aan lijden, maar gewoon te besodomieterd zijn om even een pan en een pollepel uit de kast te rukken.

  7. Christel
    10 oktober 2009 om 21.40

    Dat had ik wel begrepen.

  1. No trackbacks yet.
Reacties zijn gesloten.