Home > Restaurants > De Heerlijckheyt Het Loo, Apeldoorn

De Heerlijckheyt Het Loo, Apeldoorn

15 oktober 2009

Om de familie bij te staan in barre tijden (vader verblijft nog immer in het revalidatie-oord, waaraan ik later nog eens een stukje zal wijden) is mijn zusje enkele dagen over uit Indonesië.

Voor een gezellig dinertje hebben we vader gisteravond uit het zorgcentrum ‘ontvoerd’ en meegenomen naar een etablissement dat hij zèlf had uitgekozen: restaurant de Heerlijckheyt Het Loo. (Voorheen: Het Posthuis)

Hoewel de naam van dit restaurant wat mij betreft in de categorie ‘malle fratsen’ valt, mag ik er graag over de vloer komen: sinds de opening (ruim twee jaar geleden) nu voor de derde keer.

Eigenaren/zakenpartners Louise Spijkerbosch en Tjerk Jeronimus (beiden afkomstig van De Bon Vivant) fungeren als gastvrouw en -heer; in de keuken heeft Leon Klopman (eertijds van La Palette) de leiding.

Over interieur en entourage ben ik nog steeds niet onverdeeld dolenthousiast. Laat ik het zo stellen: ik ben in wel eens in uitvaartcentra geweest die vrolijker oogden.

Goed, de futiele kritiekpuntjes (’t is een kwestie van smaak) heb ik nu wel behandeld. Veel voornamer is het eten.

De creatieve keukenbrigade kookt goddank met de seizoenen mee. Dat betekent in dit jaargetijde een ruime keuze aan wild. Niet iedereen houdt daarvan en dus is er op de kaart ook rekening gehouden met ‘andersproevenden’. Vooral de rijke vegetarische kaart valt daarbij op.

Uit eerdere schrijfsels weet u wellicht dat ik gèk ben op wildzwijn. Aanvankelijk had ik dan ook mijn oog laten vallen op dit koude voorgerecht: wildzwijnsham en balkenbrij van wildzwijn met zuurkoolchutney, gebakken appel, gedroogd spek en appelstroopdressing.

Maar ook de lijst met hoofdgerechten bevatte een maaltje met liefst drie bereidingen van wildzwijn: médaillon, kroketje en sparerib met groene kool en kruidnageljus…

Twee keer zwijn achtereen achtte ik wat veel van het goede, dus koos ik als voorgerecht uiteindelijk de marbré van eendeborst en eendelever met een jam van rode ui en vijg, hazelnoottoastjes en vinaigrette van PX-sherry. Daarover kan ik kort en lovend zijn: oog- en tongstrelend!

Als dit voorgerechtje werd bereid door de enige vrouwelijke kok in de keuken (Joyce Weijs) wordt het hoog tijd voor een huwelijksaanzoek…! 😉

De drie bereidingen van mijn hoofdgerecht-zonder-opsmuk waren ook dik in orde al vond ik het médaillonnetje wat aan de droge kant. Dat was misschien niet lang genoeg (of helemaal niet) in ganzevet gemarineerd? Het kon mijn pret echter niet bederven: gedrieën bijzonder smakelijk.

Ik miste de tegenwoordigheid van geest om alle keuzes van mijn tafelgenoten te noteren maar ook hun oordeel was positief, zij het dat mijn vader – maar daaraan zij we langzamerhand gewend – zijn hoofdgerecht weer ‘niet lekker’ vond (quiche van prei, bonbon van groene kool, gekonfijte Rosevalaardappel en een sabayon van mosterd).

Die laatste kwalificatie zegt overigens niets over de kwaliteit van het gebodene doch veeleer iets over het per dag merkwaardiger wordende eetpatroon van pa…

Mijn advies aan smulpapen: gaat dat proeven, in De Heerlijckheyt!

De Heerlijckheyt Het Loo
Koningstraat 1
7315 HR Apeldoorn
055 5213997
www.heerlijckheyt.nl

Categorieën:Restaurants