Home > Kookboeken, Recepten, Websites > Jachtschotel

Jachtschotel

23 oktober 2009

Van kindsbeen af heb ik in de veronderstelling geleefd dat een ‘jachtschotel’ van bejaagd (en geschoten) wild werd bereid.

Toen ik iets meer over de edele kunst van het koken had geleerd dan slechts het opwarmen van primaire prutjes, kwam ik er pas achter dat een jachtschotel niets met ‘jacht’ uitstaande heeft (tenzij het gerecht aan boord van een luxe plezierboot wordt verorberd).

Ook wijngoeroe Hubrecht Duijker leeft in diezelfde zalige onwetendheid, getuige dit citaat uit een stukje dat hij deze maand schreef over een rode Journey 2005:

„Samengesteld uit merlot, cabernet sauvignon en cabernet franc. Ideaal bij jachtschotel, hazenpeper of ander wild.”

Vul het trefwoord maar eens in bij Google en u zult zien dat u vrijwel uitsluitend bereidingswijzen met sucadelappen, runderlappen of gehakt vindt òf recepten in de categorie ‘restjesverwerking’. Ook mijn bijna antieke Sarels van Rijn is die laatste mening toegedaan:

Filosoof, Jachtschotel

400 gram vleesresten; 4 à 5 dl. water en bruin van jus; 50 gram boter of vet van jus; 1 grote ui; laurierblad; peperkorrel; kruidnagel; 800 gram koude gekookte aardappelen; 4 dl. melk; zout; paneermeel; boter.

De fijn gesneden ui lichtbruin fruiten in boter of vet, het vlees even meefruiten en de kruiden en bouillon toevoegen en een half uur laten stoven; zo nodig zout toevoegen.
Van aardappelen en melk purée maken, het vleesmengsel laag om laag met de purée in een vuurvaste schotel leggen, waarbij de bovenste laag uit purée moet bestaan. Deze bedekken met paneermeel en stukjes boter en de schotel in de oven (veel bovenwarmte!) vlug bruin laten worden. In plaats van purée kan men ook schijfjes koude gekookte aardappelen nemen; de melk vervalt dan in het recept.

De gastelieden van Bed & Breakfast Aux deux coins ronds vroegen het zich in februari jongstleden op hun blog ook al af; het antwoord bleef evenwel uit. Daarom doe ik nog maar eens een poging: wie weet waarom een jachtschotel zo wordt genoemd?

Werd het gerecht oorsponkelijk wèl van wild bereid, en zoja: hoe is dan het hijgend hert der jachtschotel ontkomen?

  1. sanne
    23 oktober 2009 om 22.36

    Voor zover mij bekend – en volgens mijn reeds lange geleden overleden oma, die nog uit 1877 stamde – had een “jachtschotel” in die zin te maken met de jacht, dat de schotel een klassieker was voor NA de jacht: een stevige vleesschotel voor de vermoeide jagers, met veel vullende aardappel-puree en ook nog vaak appels erin (die waren ook in dat seizoen ruim voorhanden).
    Omdat de precieze thuiskomst van de jagers (en het einde van hun geborrel-met-opschep-verhalen na de jacht) moeilijk te voorspellen was, had een stoofpot de voorkeur boven vlees dat meer timing nodig had.
    Nee, natuurlijk zat het die dag geschoten wild niet in die stoofpot: dat moest immers eerst nog besterven etc…?

    Groet,

    sanne

  2. Robert Jan
    23 oktober 2009 om 22.43

    Et voilá: het antwoord kwam sneller dan ik had verwacht. Sanne: je bent een kanjer. En je oma zaliger… zij ruste in vrede. Dankjewel.

  1. No trackbacks yet.
Reacties zijn gesloten.