Home > Recepten > Pasteitjes

Pasteitjes

1 november 2009

Zeker weten doe ik het niet, maar ik schat dat meer dan 90% van alle Nederlanders dit gerecht uit pakjes en blikjes maakt.

Het is echter betrekkelijk eenvoudig om – met wat inspanning en enig geduld – pasteitjes zèlf te bereiden. Véél lekkerder… nog afgezien van de voldoening die het geeft!

Voor de pasteibakjes (± 6 stuks):

  • 200 gr bloem
  • 175 à 200 gr boter
  • ¾ à 1 dl water
  • 4 gr zout

Maak van bloem, boter, water en zout een feuilletéedeeg (= Frans bladerdeeg). Rol het deeg uit tot een lap van 1 cm dikte.

Steek met een glas of steekvormpje 6 ronde plakken uit; deze zullen straks de opstaande rand van de pasteibakjes vormen.

Steek dan met een likeurglaasje – of het brede eind van een spuitpunt – uit deze plakken een kleiner rondje. Dat kan later dienst doen als ‘dekseltje’.

Rol de rest van het deeg tot een dunnere deeglap en steek ook hier weer 6 ronde plakken uit van dezelfde middellijn als de eerste zes.

Leg de dikke deegringen op de dunne bodems en plak ze er met wat water op vast. Prik de bodems een paar keer met een vork in, zodat het deeg daar niet uitrijst.

Bestrijk de ringen en de dekseltjes met wat ei maar zorg ervoor dat het ei niet langs de kanten loopt omdat het deeg daardoor minder kan uitrijzen.

Plaats de pasteitjes plus ‘dekseltjes’ in een vrij hete oven (ca 185°C) en laat ze daar gedurende pakweg een half uur bakken. Intussen kunt u een ragoût gaan maken.

Voor ragoût:

  • 1 pd champignons (of andere paddestoelen)
  • 4 dl slappe bouillon of water
  • 45 gr boter
  • 30 gr bloem
  • 100 gr kalfsgehakt (of vleesresten)
  • peper
  • zout
  • citroensap
  • scheutje witte Bordeaux
  • ½ el fijngehakte peterselie
  • 1 eierdooier

Reinig de paddestoelen met een doekje of een zacht borsteltje (niet met water afspoelen!) en snijd ze in stukjes. Smoor ze in weinig boter zachtjes gaar.

Kook de gehaktballetjes gaar in een andere pan. Indien u vleesresten (kip, kalf, wild) gebruikt, kan dat laatste achterwege blijven en snijd u het vlees in kleine stukjes.

Maak van de resterende boter en de bloem een roûx en verwerk die met de bouillon tot een gladde saus.

Voeg hieraan eerst zout, peper en citroensap toe en vervolgens wijn, peterselie, eierdooier en de balletjes gehakt of vleesresten. Meng tenslotte de paddestoelen erdoor.

Vul de hete feuilletéedeegbakjes met de ragoût en serveer ze op een warme schotel.

Categorieën:Recepten Tags: ,
  1. Christel
    1 november 2009 om 15.40

    Pakje, zakje, blikje, potje of zelfgemaakt.. het is niet netjes om iets als ‘vies’ te bestempelen maar als ik dat dan toch moet doen dan is het voor ragoût.

  2. Robert Jan
    1 november 2009 om 17.37

    @Christel: Dat mag van mij, hoor… 😉

    Zèlf krijg ik de kouwe rillingen van gebakken varkenslever, karnemelkse gruttenpap en balkenbrij, terwijl er hele volksstammen zijn die dat lekker vinden (vooral hier in Gelderland…).

    Denk je dat je visragoût misschien wèl lekker zult vinden? Of ragoût van garnalen en/of rivierkreeftjes?

  3. Christel
    1 november 2009 om 17.51

    Grappig, ik moest laatst nog aan je denken toen ik in de achterhoek een bordje langs de weg van een boerderij zag met ‘Balkenbrei’.

    Visrragoût, ik betwijfel het. Ik had in E. een keer iets dat ik als visragoût zou kunnen bestempelen maar wat een gedoe de stukjes vis uit de smurrie te vissen. 😀

  4. Robert Jan
    1 november 2009 om 18.06

    @Christel: nu ik weet dat je me associeert met ‘smerig voer’, heeft zich een lichte teleurstelling van mij meester gemaakt… 😀

    Wàt is het trouwens dat je zo in ragoût tegenstaat? Die blikjes: dat snap ik. Daar zit een slijmerig soort zoute derrie in, waarvoor zelfs de kat haar neus nog zou ophalen. Maar zelfgemaakt… ooit geprobeerd?

  5. Christel
    1 november 2009 om 21.33

    Inderdaad die slijmerige drab, die vieze sliertjes vlees en de pasteitjes die klef worden van de inhoud, brrr.

    Nee nooit zelfgemaakt en ook niet van plan.

  6. Tanja
    2 november 2009 om 06.21

    Dit is jeugdsentiment. Mijn oma maakte ze ook zelf en helaas heb ik haar nooit om het recept gevraagd. Ik ga het toch een keer proberen en hopelijk blijft het sentiment overeind. Heeeeeeerlijk!!

  7. Dominique
    2 november 2009 om 10.17

    OOOOO lekker heerlijk! Ik ben gèk op ragout, en sta daar hier in het gesticht helemaal alleen in. Zelfgemaakt, helemaal top! Inderdaad champignon, of kip, zalig. In tijden van grote crisis in de portemonee at ik vroeger blikragout ( kip) deed daar een klont boter door en een grote schep kerrie. Dan rijst koken, en de hele handel doorelkaar roeren, met een lepel zo uit de pan eten…Over comfortfood gesproken.
    Was in de tijd van kraakpand en geen verwarming en stromend water, dan was zo’n pan toch lekker warm op je schoot.

  8. Robert Jan
    2 november 2009 om 18.12

    @Tanja: laat je me weten of je in je poging bent geslaagd? Ik verwacht op z’n minst een smeuiïg jeugdsentimenteel stukje op je blog!

    En tja, die oma’s… Ze blijven hier geregeld terugkeren als bron van inspiratie. Zoals chef Alvaro Maccioni zei:

    “Als een kok kookt zoals zijn moeder is hij een geweldige kok, als hij kookt zoals zijn grootmoeder is hij zelfs nog beter!”

    Vul ‘m/v’ in waar nodig!

  9. Robert Jan
    2 november 2009 om 18.15

    @Dominique: ‘goeie’ ouwe tijd, die kraakpanden. We beginnen nu zèlf haast te kraken, hahaha! (Benieuwd of het aangekondigde kraakverbod daarin verbetering kan brengen…)

  10. Dominique
    4 november 2009 om 14.38

    Ach, krakende fietsen rijden het langst, toch? En ik kraak alleen voor de koffie, dat scheelt. Na de eerste dubbele espresso is het stil.

  1. No trackbacks yet.
Reacties zijn gesloten.