Home > Alcoholica > Iets met secco

Iets met secco

27 november 2009

Het buizen komt er hier – in tegenstelling tot bikken – bekaaid vanaf. Deemoedig trek ik het boetekleed aan en beloof beterschap: de drank is inderdaad een ondergeschoven kindje.

Een VPRO-programma waarnaar ik eergisteren met plezier heb zitten kijken, breng ik graag ook onder úw aandacht. Het betreft de tweede aflevering uit een serie over “de winnaars en verliezers achter grote economische trends en hypes”, onder de titel Goudzoekers.

Welnu, als er – afgezien misschien van rosé – de afgelopen jaren één drankje werd ge-hyped, dan was het wel die Italiaanse bubbeltjeswijn: prosecco.

Gingen de flessen al gretig van hand tot hand, toen een lepe Oostenrijkse ski-oorduitbater (Günther Aloys) het spul in goudkleurige blikjes stopte en liet promoten door ene juffrouw Hilton, was het hek helemáál van de dam.

Het mag dan ook geen verbazing wekken dat dit alcoholische bruisvocht is beland in de Top-50 van de jaren nul, op een niet geheel oneervolle zesendertigste plek. Lees DIT vermakelijke stukje van (jawel, daar is ze weer!) Paulien Cornelisse.

Inmiddels is de soortaanduiding ‘prosecco’ geclaimd door (en van overheidswege toegewezen aan) de wijnboeren uit de Veneto, en kon de blikjesbaas uit Tirol op zoek naar een alternatieve naam. Dat is ‘Rich Secco’ geworden… al blijkt die wijziging nog niet op de website te zijn doorgevoerd.

Enfin, wat zullen we voor de jaren ’10 eens afspreken? Storten we ons nu met z’n allen op de Spaanse cava? Ik voorzie een grote toekomst voor Agua de Valencia: cava met vers sinaasappelsap… hartstikke hip!

Advertenties
Categorieën:Alcoholica
  1. Tanja
    27 november 2009 om 18.46

    Prosecco hier prosecco daar. Ik vind het vaak niet lekker: te zoet. Geef mij maar inderdaad … cava!
    En dan ga ik nu het stukje van Paulien lezen.

  2. Robert Jan
    27 november 2009 om 19.50

    @Tanja: met Oud & Nieuw toch maar weer gewoon champagne brût? Bewaren we die Spaanse bubbels tot volgende zomer. Die mag jij dan hebben… ik bestel wel een vaasje pilsbier. 😉

  3. Carla
    27 november 2009 om 20.05

    Helemaal eens met Tanja, ook ik prefereer Cava en heel soms een champagne. Prosecco is me te nikserig, te zoet en te flauwig. Ook ik ga nu naar Paulien, altijd erg leuk.

  4. sanne
    27 november 2009 om 23.00

    Heeeerlijk, al die mode-verschijnselen waar iedereen aan meedoet……of het nou de kleuren en de Eek-designs of de vloeren in je huis zijn (wie durft er nog iets anders dan laminaat te leggen?), of de kleding….of de drankjes en de hapjes en allerlei andere gadgets…
    Met z’n allen lekker gemanipuleerd door de commercie.
    Ik doe er zelf af en toe aan mee hoor, daar niet van….hoewel toch steeds wat minder……

    Opa’s dronken een jenevertje, de oma’s een citroentje met suiker of een reeds van zichzelf mierzoete bessen-jenever;
    Daarna werd het een zoete Vermouth, of voor de durfals een drogere “Martini-on-the Rocks”.
    Toen iedereen naar Spanje trok voor een vakantie, sloegen we terug met de – zoete…brrrr… sherry, en de betere droge Tio Pepe voor de elite. De “Cuba Libre” (Cola met rum en ijs) werd een hit in de toen nog bestaande “dancings” en vele bars. De Campari-soda-met schijfje-citroen bleek in het kille Holland nooit echt te smaken, (evenmin als de Pernod of Ricard die het zo goed deed op een terrasje in de Provence) maar in de Hollandse achtertuin werd in de nazomer-dagen terug-verlangd naar de “Sangria” die hier toen nog lang niet in flessen/pakken verkrijgbaar was. Werd het trots zelf geprutst en moest je dat ook lekker vinden………
    Toen kwam de Rose, een goedkoop laf aftreksel van wat een mooie rose kan zijn, want een echt mooie kon je hier nauwelijks kopen, maar bij kratten versleten op studentenfeestjes.
    En daarna gingen we weer over op de (bijzondere) biertjes en wat witte en rode wijn.
    En weer de Rose, en……
    En nu al weer wat jaren de Prosecco en de Cava…(Goh….is die laatste een komende trend??…ik dacht dat die al weer bijna voorbij was…?)

    Maar wat vind je nou werkelijk lekker…..(ook als het niet echt in de mode is???)

    Zelf val ik nog steeds enige keren per jaar voor die mooie Tio Pepe als aperitief.
    Bij het eten gewoon een “mooie rooie” of een lekkere witte (Meursault?, als het erbij past?)
    En als ik al een keer bubbels wil wordt het een mooie champagne, of – bij simpeler zaken- zo’n heerlijke, frisse Cider. (laat niemand het horen, want als de gepromote Cava-hausse binnenkort is uitgemolken gaan ze dan die Cider natuurlijk weer uitmelken en oppimpen tot prijzen die het niet waard is….)

    Paulien zegt het weer mooi!!!

    Nou, u allen, geniet waarvan je geniet,

    sanne

  5. bea van laatum
    28 november 2009 om 13.47

    tegenwoordig lees ik jouw stukjes , en met veel plezier. vond de uitzending over de Prosecco heel goed. zo wie zo is de Keuringsdienst van Waren een toppertje. groetjes Bea.

  6. Robert Jan
    28 november 2009 om 15.02

    @Sanne: zo te zien heb jij het hele spectrum van hip-hypes aan een nauwkeurig onderzoek onderworpen %} al had je de vinho verde-verdwazing nog overgeslagen.

    De Martini-madness was ik alweer vergeten, al weet ik nog wel dat er voordien hoofdzakelijk Cinzano werd gedronken. (Hoe krijgt een mens dat weg?!)

    Vermout is nu niet bepaald mijn drankje, al schenk ik – bij wijze van aperitief – nog wel eens een Noilly Prat in.

    Anekdote: ik schep er een vilein soort genoegen in om tijdens restaurantbezoek de bediening te ontregelen door ze een glas Noilly Prat te vragen. Doorgaans zie ik slechts vraagtekens op de gezichten en moet ik eerst uitleggen dat het een droge Franse vermout betreft. Als ze enige tijd later aan tafel arriveren met de mededeling dat ze het bestelde drankje niet in huis hebben (en als alternatief Dry Martini aanbieden – getver!) stuur ik ze steevast door naar de keuken: vrijwel iedere kok heeft in het drankenrekje een fles Noilly Prat voorhanden, om jus mee af te blussen of sauzen op smaak te brengen.
    Het lukt vrijwel altijd! 😀

    Tio Pepe heb ik standaard in de kast staan. Inderdaad: leren drinken in de ‘betere kringen’ van Oegstgeest en Warmond, hahaha!

    Pernod en Ricard: daar kun je van houden of niet. Voor mij geldt dat laatste.
    Campari: mits aangelengd met citrussap (sinaasappel, pompelmoes, grapefruit) nog nèt te drinken.

    In het kort komt het er op neer dat ik mijn drankjes droog drink: champagne bij feest- en hoogtijdagen (brût, uiteraard) en geregeld een Chablis, Sancerre of Pinot Grigio. Soms iets Elzasserigs bij zuurkool.

    …en voor de rest hoofdzakelijk pilsbier, tegen de dorst. Niet hip, wel lekker! 😉

    PS: mijn Rotterdamse grootouders hadden aanvankelijk slechts twee soorten alcoholische drank in huis: port voor de mannen en advocaat voor de vrouwen. Die flessen kwamen alleen tijdens verjaardagen uit de kast.

  7. Yvon
    29 november 2009 om 07.11

    Die Hiltonblikjes waren toch grandioos geflopt? Voor mij geen laffe prosecco, cava of cremant is veel lekkerder. En: guilty aan de vino vherde verdwazing, al gaat de voorkeur nog steeds uit naar witte Spanjaarden. Bier laat ik staan, tenzij het La Chouffe is maar dan krijg ik zo’n groot glas nog niet weg.
    Sherry en cider als hype zie ik niet gebeuren, van de laatste moet je je rot zoeken naar een droge versie. Ik zeg: caipiroska 🙂

  8. sanne
    29 november 2009 om 15.09

    @RJ: nee, niks onderzoek, gewoon even het geheugen geconsulteerd, hetgeen dan allerminst perfect blijkt: die hele Vinho Verde vergeten! En oh jee, natuurlijk, zo’n advocaatje, met slagroom!!, dat werd dan door de dametjes “gelepeld”…..geen idee hoe ze dat spul opkregen…

    en @yvon: In Normandie barst het van de mooie droge ciders…(en goeie slijters hier hebben ze ook) geen probleem om daar wat ladingen extra van te maken als iemand besluit het te hypen…

    Maar Cava met sinaassap lijkt me kansrijker….al denk ik dat ik die zelf maar weer liever oversla..

  9. Robert Jan
    29 november 2009 om 15.26

    @Yvon & Sanne: mjammie, droge cider bij een hartige Bretonse galette… Om je vingers bij af te likken!

  10. 30 november 2009 om 13.38

    @ Sanne, een Normandiëtrip zou leuk zijn, maar iets dichterbij vond ik het droge spul ook bij http://www.alsem.nl/page.php?3.

    Advocaat! Ik zie mijn oma nog zitten, eerst op haar horloge kijkend als ik vroeg “Oma wilt U…” Aargh wat had ik daar een hekel aan, kreeg bijna de neiging om te roepen ‘Wilt u dat gele spul nu wel of niet, wat voor bal maakt het uit of die 5 al in de klok zit!? 😉

  11. Robert Jan
    30 november 2009 om 13.43

    Een typisch Nederlandse gewoonte: de meeste van onze landgenoten kijken bij een simpele vraag als “Wil je koffie” ook meteen op hun polsklokje. (Ik zou een separaat blog kunnen vullen met ergernissen over Nederlandse gewoonten, hahaha!)

  12. Yvon
    30 november 2009 om 13.49

    Ik ben je 1e lezer, als het tenminste origineler is dan dat eeuwige ene koekje bij de thee.

  13. Yvon
    30 november 2009 om 13.56

    Grappig nu ik zo terug lees, voor de uitleg: ik had een Friese U-oma en een Overijsselse jij (of eerder: ‘oeh’) oma. Zomaar even, omdat het zo christelijk staat met dat ge-U. Ook helemaal off-topic: is dat niet erg, als kinderen hun ouders aanspreken met U?

  14. Robert Jan
    30 november 2009 om 19.17

    @Yvon: de U/jij-kwestie is inderdaad verwarrend. Sante Brun (tot vandaag columnist bij het Limburgs Dagblad) heeft er onlangs een amusant stukje over geschreven.

    Wat mijn Nederlandse ergernissen aangaat: dat blog gaat er vermoedelijk niet komen, al jeuken mijn vingers wanneer er weer eens iemand in gezelschap roept: “Ik ga even naar de wc!” Willen we dat weten? Dient zo’n aankondiging enig doel?

    Indien je zoiets zegt in een volle Britse pub kijkt men je op z’n best meewarig aan maar als het even tegenzit wordt je in een dwangbuisje afgevoerd naar het dichtstbijzijnde gesticht! (Mijns inziens terecht…)

    En inderdaad: we raken off-topic.

  15. Sante Brun
    4 december 2009 om 22.43

    Die uitzending was best goed, alleen werd er in gedaan alsof het allemaal iets heel nieuws was. Ik dronk prosecco een jaar of dertig geleden en met genoegen. Wat veranderd is: dat er een hoop troep wordtn geproduceerd, hoewel ‘zoet’ daar niet bij is, wel bitter, waterig, zuur etc. Goede prosecco kost minimaal acht euro, heeft een champagnekurk en komt uit Valdobbiadene of directe omgeving. Binnenkort mogen drankjes die niet uit die regio komen trouwens geen ‘prosecco’ meer heten.

  16. Sante Brun
    4 december 2009 om 22.48

    @hee, RJ: kennen wij elkaar?

  17. Robert Jan
    4 december 2009 om 22.54

    @Sante: niet voor zover ik weet, al kom je wel uit dezelfde streek als mijn moeder.

    Ook volg ik al geruime tijd met veel plezier jouw blog en heb daarop incidenteel gereageerd.

  18. michiel
    4 januari 2010 om 14.15

    zeker nog nooit de prosecco’s van Astoria geproefd.brut,dry,extra dry,millesimato,prosecco rose,12 soorten.ik ben van mening dat je eerst genoeg geproefd moet hebben van een van de topmerken van Italie zoals bv Astoria,Bisol etc etc om een mening te kunnen vormen en niet die supermarktbagger met die touwtjes (frizzantes)kroonkurken en schroefdoppen.

  1. No trackbacks yet.
Reacties zijn gesloten.