Home > Recepten > Sanne’s frittata

Sanne’s frittata

4 december 2009

Sanne (of eigenlijk: Susanne) is een frequent bezoeker van Bikken & Buizen, en van vele andere blogs over eten en drinken. Oplettende lezers kunnen her en der geregeld genieten van haar welgeformuleerde reacties.

Bij wijze van aardigheidje stuurde ze mij onlangs een aantal foto’s van gerechten die ze zelf heeft bereid. Eén daarvan is de hier beschreven aardappel-frittata met Chinese kool.

Ingrediënten

  • vaste aardappelen
  • Chinese kool
  • râs al hânout of kerrie
  • peper
  • karwijzaad
  • chorizo of rookspek
  • witte wijn of bouillon

Rasp de rauwe aardappel en snipper de kool. Snijd de chorizo of het rookspek in blokjes.

Fruit de kool even aan in wat olie en voeg naar smaak râs al hânout (of kerrie), peper en karwijzaad toe. Doe er ook de blokjes chorizo of spek bij en roer alles goed dooreen. Smoor het geheel enige tijd in een scheut witte wijn of bouillon met het deksel op de pan. Laat het mengsel daarna goed uitlekken in een zeef of vergiet.

Doe een laag geraspte aardappel in een koekepan met hoge rand en druk het met een spatel stevig aan. Bedek dat met een laag van het koolmengsel en dek het af met opnieuw een laag geraspte aardappel. Druk alles nogmaals goed aan en modelleer ook vooral de randen, zodat de ‘koek’ later niet uiteenvalt.

Bak de frittata zonder deksel op halfhoog vuur gedurende 5 à 7 min tot de onderzijde goudbruin is gekleurd. Plaats een grote platte deksel op de pan en keer de koek om. Laat in even zoveel minuten ook de andere kant mooi kleuren.

Serveer de in punten gesneden frittata met wat parmigiano of pecorino.


Sanne’s frittata – © Susanne

Tot mijn verbazing bevatte dit recept – zoals dat in Italië gebruikelijk is – geen eieren, dus het zal mij benieuwen of ik kans zie om de frittata geheel samenhangend en onbeschadigd uit de pan te laten glijden…

Categorieën:Recepten Tags: , ,
  1. Edith
    4 december 2009 om 14.36

    De zetmeel in de aardappel zal waarschijnlijk de benodigde binding geven, lijkt mij.

  2. Robert Jan
    4 december 2009 om 14.41

    @Edith: dat zat ik inderdaad achteraf pas te bedenken: voor aardappelpannekoekjes gebruik je tenslotte ook geen eieren.
    Alles sal rech kom…!

  3. Sante Brun
    4 december 2009 om 22.39

    Alleen een paar dingen in de marge. Alles sal reg kom: dat is de juiste spelling. En waarom parmesan? Parmezaanse kaas of parmigiano lijkt me juister.

  4. Robert Jan
    4 december 2009 om 22.49

    @Sante: my Afrikaans is ook nie meer nie wat et nooit gewees is… 😉

    Parmezaans? Hebben ze in Italië ook een Zaanstreek?

    Nouja: jij bent de redacteur, dus je zult het vast beter weten dan deze dilettant.

  5. sanne
    7 december 2009 om 01.38

    Wat een leuke verrassing!
    Om dit fotootje en gerechtje hier te zien (nee, ik heb zelf geen log).

    Tja…iets mooi en professioneel uit de pan laten glijden, lukt mij ondanks jaren kookplezier ook niet altijd… maar met dit gerecht gaat het eigenlijk altijd prima, zonder ei erin….

    Het enige dat belangrijk is om de boel eruit te laten glijden is dat de vulling niet te vochtig is.

    Allerhande variaties zijn mogelijk en lekker….gefruite aubergine met paddenstoelen en bosuitjes bijvoorbeeld, of peultjes met gember en restjes kip.

    En dan doe je desgewenst wat geraspte kaas naar smaak erop….hoe je die ook wilt noemen…allemaal goed 😉

    sanne

  1. No trackbacks yet.
Reacties zijn gesloten.