Home > Media, Recepten > Stoofvlees ‘Hergé’

Stoofvlees ‘Hergé’

11 december 2009

Gisteravond deed ik een poging om het favoriete kostje van Kuifje’s geestelijke vader te benaderen, naar een recept door Jeroen Meus.

Hiervoor gebruikte ik:

  • 1 riblap (van ca 1 pd), in grove stukken gesneden
  • ½ flesje Ingelmunster Kasteel (bruin bier: 11%)
  • een lik rinse appelstroop (Timson, Limburg)
  • 1 rode ui, grof gesnipperd
  • 1 teentje knoflook
  • boter
  • takje tijm
  • 2 kruidnagels
  • 2 blaadjes laurier
  • 1 bruine boterham met Franse mosterd
  • scheutje natuurazijn

Voor de bereiding volgde ik het originele recept. De volgende keer echter maak ik dit stoofgerecht van sukadelappen, zoals het ook eigenlijk was voorgeschreven: zenuwstuk (petit nerf) heet in Nederland sukade. Volgens mij wordt het dan nog nèt even iets malser.


Uien aanstoven…


Vlees dichtschroeien…


Een paar uur laten stoven…

Bij deze smakelijke stoof serveerde ik een smeuïge aardappelpuree (gestampt met wat lauwwarme melk, een klontje boter, nootmuskaat, zout en peper) en gedurende ca 10 min in runderbouillon gekookte spruitjes. Om met de Vlamingen te spreken: „allez, bon, voilá, c’est ça!”

Tot slot moet ik proberen om nu eens een ècht goede bakboter te pakken te krijgen, want de biologische roomboter van Vechternaer die ik gisteren gebruikte spetterde zo hard dat ik vandaag het keukenplafond kan gaan witten!

Categorieën:Media, Recepten Tags:
  1. Yvon
    11 december 2009 om 18.46

    Ganzenvet gebruiken ipv boter? Enne… dichtschroeien bestaat niet. Recept klinkt goed!

  2. Robert Jan
    11 december 2009 om 18.54

    @Yvon: tjeempie, dat ik dáár nu niet aan heb gedacht! D’r stond nota bene een blik ganzevet voor m’n snufferd. Volgende keer beter uit m’n doppen kijken…

    Overigens ga ik morgen weer ‘op expeditie’ naar Boerderij Den Hoek (in Wilp) want daar maken ze nog boter zoals het hoort.

    De term ‘dichtschroeien’ is ongewijzigd overgenomen uit het originele recept. Ook dat is ongetwijfeld Vlaams. (Toch lastig, dat we met z’n allen in één Taalunie zitten…)

    Soit… 😀

  3. mrooijer
    11 december 2009 om 19.48

    Ik zag het (niet geheel) toevallig ook op TV en dacht: ha — zo ga ik het ooit ook nog eens proberen. En omdat we de aardappelpuree en de spruiten ook al op identieke wijze maken valt er dit keer voor mij helemaal niets anders te doen dan applaudiseren!

  4. Robert Jan
    11 december 2009 om 20.22

    @MrOoijer: in nederige deemoed neem ik deze complimenten volgaarne in ontvangst! 😉

  5. Yvon
    11 december 2009 om 22.18

    ‘Boter zoals het hoort’… die proefde ik vlakbij Saumur, in een zgn. troglodietenrestaurant. Had geen idee dat boter zó lekker kon zijn. Wilde dat spul inslaan voor mijn vader -jaren als chemicus oa in de boters en vetten gewerkt- maar dat was weer lullig: die moest ik zelf dan maar gaan halen bij de boer. Fijne Fransen ook 😦

  6. Robert Jan
    11 december 2009 om 22.34

    @Yvon: veel botertjes smaken op een boterham best aardig. Maar dat zegt nog niets over hun bak- en braadkwaliteit. (Heb je het ‘boteroproer’ van Felix Wilbrink een beetje gevolgd?)

    Wat mij betreft is een boter pas èchte boter als je er een klont van in de pan gooit en dan vervolgens niet het filter van de wasemkap moet gaan uitbaggeren.

    En daar heb ik graag een ritje voor over. Al moest ik naar Wilp lópen, dan deed ik het nòg: bij wijze van bedevaart… hahaha!

    Trouwens: wat is in vredesnaam een ‘troglodietenrestaurant’? Iets met holenmensen?

  7. Yvon
    11 december 2009 om 22.39

    Haha, holenmensen. Je hebt in de Loire een hele wereld onder de grond, tot aan dierentuinen toe. En restaurants dus, waar ik met zus was: http://www.cavesdemarson.com/
    Redelijk claustrofobisch maar leuk was het wel. En lekker.

  8. Yvon
    11 december 2009 om 22.41

    En nee, de boteroproer van Wilbrink heb ik niet gevolgd, vertel?

  9. Robert Jan
    11 december 2009 om 22.47

    @Yvon: die onwetendheid heeft zowel een voor- als een nadeel.

    Het voordeel is dat je in elk geval ní­et de Telegraaf leest… 😉

    Het nadeel is dat je onkundig blijft van de uitstekende stukjes van Wilbrink. (Die volg ik dan ook via het web.)

    Google even op de trefwoorden ‘boteroproer’ en ‘Wilbrink’, en je komt alles alsnog aan de weet.

  10. sanne
    12 december 2009 om 00.52

    Het boter-oproer heb ik gevolgd (via internet inderdaad), maar helaas lukt het me niet om voldoende vaak de reis voor mooie boter te maken om er elke dag van voorzien te zijn…(en aan bedevaarten doe ik niet, hoewel ik nog altijd graag een keer naar Santiago zou willen lopen…voor de sport en het historisch besef…niet voor boter of een geloof…)

    Doch, ganzenvet is inderdaad vaak een prima alternatief zoal Yvon zei!

    En stoofpotten maak ik altijd een dag van te voren (volledige stooftijd dan al en langzaam laten afkoelen), om ze de volgende dag weer eveneens super-langzaam op te warmen.
    Niet alleen trekken alle smaken dan nog rijker in, maar het garandeert dat het vlees -ook lamsstoof- een paar keer door de kritieke temperatuur-zone heengaat waarop het bindweefsel smelt, hetgeen het vlees altijd botermals maakt…(zelfs vlees van onverhoopt wat mindere kwaliteit)

    groet,
    sanne

  11. Robert Jan
    14 december 2009 om 13.45

    @Sanne: een andere methode – die ik overigens nog nooit heb ingezet – is het gedurende een hele dag stoven op 80 graden in de oven. Heb jij daar ervaring mee?

  12. ellen
    16 april 2011 om 22.38

    Ossenstaart in de oven op 80 graden…heerlijk! Hoeft niet eens een hele dag, wel een fors aan aantal uren maar dan heb je ook iets. De ossenstaart in stukken van ongeveer 5 cm met tomaat, ui, knof, selderij enzovoorts, scheut rode wijn…

  1. No trackbacks yet.
Reacties zijn gesloten.