Home > Verhalen, Websites > Wrapped up

Wrapped up

27 december 2009

Zo, dat zit er – de hemel zij dank – weer op! Gelukkig is het maar één keer per jaar kerstmis…

Hoogte- en dieptepunten

Het absolute dieptepunt was toch wel dat mijn Boze Oude Vader – tijdens het opdienen van de kerstdis – besloot om maar eens lekker vroeg, en zonder te eten naar bed te gaan. Toen had mijn Wijze Oude Moeder ook niet zo veel trek meer.

Om herhaling van een dergelijk fiasco te voorkomen heb ik op kerstdag Nº 2 vriend Rudi bezocht om bij hem een maaltje Indisch af te halen. Ik voelde weinig lust om nog een dag voor jandoedel in de keuken te staan. Geen gehannes: microgolfoven inschakelen en klaar ben je.

Ook dàt bleek trouwens weer niet naar believen: al het kostelijke voedsel werd door BOV zorgvuldig onder een dikke laag zout bedolven.

Hoogtepunt – althans voor mij, nadat ik me aan de maaltijd-stress had ontworsteld – was het zilveren jubileum van de ‘Rock and Roll Hall of Fame‘. Ondanks het feit dat meer dan de halve uitzending bestond uit aan elkaar geknipte fragmenten van vorige edities, heb ik met volle teugen zitten genieten.

Lebbis was (één dag eerder) trouwens ook erg leuk.

Enfin: daarmee – en met de Top 2000 op Radio 2 – kan ik tot oudejaarsavond voort. Ondertussen eet ik wel een patatje ofzo.

Tot in het nieuwe jaar, en voorzichtig met knallende kurken!

Advertenties
Categorieën:Verhalen, Websites
  1. Yvon
    27 december 2009 om 17.39

    Dzjee, heeft BOV ook maar enigszins iets dat lijkt op inlevingsvermogen? Wat lomp! Niet met je ‘hemelzijdankdatkerstvoorbijis’ eens, ging veel te snel en ook al heb ik er van tevoren nooit veel zin in: leuk wordt het dan toch, meer dan leuk.
    Hihi, knallende kurken, heb mezelf een paar keer een blauw oog bezorgd maar inmiddels gaat de kurk eraf met een zachte zucht.

  2. Robert Jan
    27 december 2009 om 21.28

    @Yvon: mijn vader probeert zich al geruime tijd consequent en stelselmatig aan de avondmaaltijden te onttrekken. Met kerst is dat niet anders. Ik vraag me zèlfs af of hij zich nog wel realiseerde dat het een hoogtijdag was, al jengelde de treurbuis reeds urenlang en onophoudelijk kerstconcerten.

    Fijn om te vernemen dat jouw feestdagen wèl zijn geslaagd!

    Zacht zuchtende kurken: zoals het hoort. De meeste Nederlanders drinken echter te weinig champagne om te weten hoe dat moet. Zij laten zich m.b.t. feestelijk vertoon integendeel leiden door tv-beelden voor halfgeletterden en andere aap-achtigen, die de fles vóór opening ook nog eens flink schudden…

    Dedain? Jazeker! 😉

  3. Yvon
    28 december 2009 om 08.15

    Tja met een knal ontkurken vond ik vroeger ook leuk op feestjes, maar dat laat je wel uit je hoofd zou je denken met echt goede champagne (wij gebruikten dat Xenosbocht). Knallen associeer ik met autocoureurs.

  4. sanne
    30 december 2009 om 00.28

    Tjeeee….wat een debacle weer, en wat ongelofelijk triest van al je moeite, en ook voor je moeder….is me een raadsel hoe je het toch nog volhoudt….

    Enfin..heb je link gebruikt om achteraf nog heerlijk te genieten van Lebbis, en de top-2000 beluister ik ook wanneer het maar even kan…

    Schitterende foto met sneeuw en die strakblauwe lucht trouwens, zelfgeschoten plaatje?

    Alvast van harte een heerlijk en mooi (en beter?) 2010 gewenst,

    sanne

  5. Chris
    30 december 2009 om 08.44

    RJ, op de blog van Christel lees ik over je moeder.
    Ik wens je beide ouders voor nu en voor 2010 het allerbeste toe. Voor jou veel sterkte, wijsheid en liefs om alles te blijven volhouden en te doen zoals je afgelopen jaar hebt gedaan en waar ik met veel plezier en bewondering over heb gelezen.
    Chris

  6. Robert Jan
    30 december 2009 om 15.09

    @Chris: het viel bij nader inzien gelukkig heel erg mee. Lees Blauwblauw…

    En dank voor je goede wensen: jij ook alle goeds plus veel inspiratie en kookplezier!

  1. No trackbacks yet.
Reacties zijn gesloten.