Home > Websites > Kritiek ongewenst

Kritiek ongewenst

25 januari 2010

Als je de statistieken van EtenBloggers mag geloven is Brutsellog het populairste kookblog van Nederland.

Dat heeft me altijd enigszins verbaasd: aan het culinaire niveau en het creatief gehalte van de geboden recepturen kan dat alvast niet liggen (telkens meer van hetzelfde) en de verveling slaat pas ècht toe bij de zoveelste bespreking van een bordje viezigheid uit een Veenendaals frietkot.

Vandaag heb ik echter nog een andere reden gevonden waarom Brutsellog één groot hiep-hoera-verhaal lijkt: vormen van negatieve kritiek worden er op dat blog door Anja klaarblijkelijk zorgvuldig uitgebrutseld.

Mijn commentaar op haar Simpele Macaroni viel kennelijk niet in goede aarde, en nadat de reactie enige tijd ter beoordeling in de wacht had gestaan, bleken mijn toetsenvruchten vanmorgen als sneeuw voor de zon verdwenen.

De vergelijking met DIT stukje van de Eetschrijver dringt zich trouwens hardnekkig op.

Enfin, hoe u met een beperkt aantal verse ingrediënten dan wèl een smakelijk pastamaaltje op tafel krijgt, kunt u bijvoorbeeld lezen op Simone’s Frog Bites.

En om in Brutselstijl af te sluiten: „Eet smakelijk!” 😉

Advertenties
Categorieën:Websites
  1. Tanja
    25 januari 2010 om 19.35

    Grappig, ik vind het soms best aardig om eens een minder positieve reactie te krijgen. Niet te vaak natuurlijk 🙂

  2. Robert Jan
    25 januari 2010 om 20.15

    @Tanja: een beetje publicist moet ook tegen kritiek kunnen, indachtig het Britse motto “if you can’t stand the heat: get out of the kitchen”.

    Zèlf kreeg ik ze onlangs (en terecht) nog om m’n oren vanwege een – inderdaad – niet zo smakelijk ogend fotootje, maar het is m’n eer te na om dat er uit te modereren. (Gelukkig had ik er op voorhand zelf al een kanttekening bij geplaatst.)

    In de bijna dertig maanden dat dit blog bestaat heb ik slechts één keer besloten om een kritische reactie niet te plaatsen, hoofdzakelijk onbetamelijkheden bevattend die betrekking hadden op menselijke excrementen.

    Er zijn grenzen…

  3. Robert Jan
    25 januari 2010 om 20.29

    Wat trouwens ook ‘grappig’ is, maar in verband met bovenstaand stukje niet zo handig: EtenBloggers lijkt plotsklaps te zijn ‘overgenomen’ door Google. Als ik de webkoppeling aanklik, kom ik op laatstgenoemde zoekpagina uit…

  4. Robert Jan
    25 januari 2010 om 20.47

    Het wordt steeds grappiger: als ik via een ander dan mijn eigen IP-adres naar EtenBloggers blader, kom ik wèl op de gewenste plek!

    Het lijkt erop dat mijn IP is geblokkeerd, en bovendien komt Bikken & Buizen ineens óók niet meer voor in de ranglijst, terwijl het daar kortgeleden nog positie 6 innam.

    Ik ben niet van de ‘conspiracy theories’ en lijd ook niet aan paranoia, dus misschien dat iemand anders hier wellicht een plausibele verklaring voor heeft?

    Het geeft echter wèl te denken…

  5. Arden
    25 januari 2010 om 21.35

    Tsja ….. zo gaat dat tegenwoordig in Nederland, niet te geloven. Ik vind het te flauw voor woorden. Ik had het recept ook gezien en me afgevraagd of het een grapje was …. Nee dus!

  6. Simone
    25 januari 2010 om 22.56

    Dat verklaart misschien waarom er bijna geen enkel commentaar op de site staat of ik kijk er overheen. Had nog niet naar het betreffende blog gekeken… Nu dus wel… En die macaroni… dat hadden wij thuis inderdaad vroeger met van die afgrijselijke smac!! En dank… dat je mijn pasta lekkerder vind…:)) (is natuurlijk ook niet veel voor nodig!)

  7. MrOoijer
    25 januari 2010 om 23.43

    Nee-nee, er-jee, ze blokkeren niet [alleen] je ie-pee [adres], maar [ook] op basis van de referrer in de HTTP-header (minder technisch: wie van jouw site naar ze doorklikt wordt ook omgeleid naar google). “Plausibele verklaring” ? Kleine mensjes met hele lange tenen 🙂

    Misschien een wedstrijdje vieze macaroni houden. Nog viezere macaroni die ik wel eens at: macaroni+ham+kaas+van dat maggi strooizout+ (om die strooizout smaak weer te verbergen) deed ik er veel tomatenketchup en een hele grote eetlepel sambal djeroek over.

  8. Eetschrijver
    26 januari 2010 om 00.03

    EtenBloggers is dan ook van dezelfde brutselaars als het pastarecept. Kijk maar op de site van de SIDN. Ik kom in die lijst trouwens helemaal niet voor, en dat hou ik maar zo. Is wel zo rustig.

  9. Robert Jan
    26 januari 2010 om 01.04

    Die samenzweringstheorie bleek dus tòch terecht! Ik ben niet paranoïde, doch slechts een beetje goedgelovig en naïef: geen wonder dat het door mij gerecenseerde baggerblog al jarenlang op nummer 1 prijkt!

    Zal ik hier dan alvast maar voorspellen dat Simone het volgende slachtoffer wordt? Of MrOoijer?

    Ik kon natuurlijk op voorhand bedenken dat mijn stukje van vandaag (inmiddels gisteren) tot enige deining zou leiden, maar dat het zó vals en vuig zou worden had ik niet vermoed…

    Dit akkefietje is nog niet voorbij. Mijn vingers jeuken!

    @Eetschrijver: goede reis, en sla het gekrakeel maar vanaf veilige afstand gade. 😉

  10. 26 januari 2010 om 07.42

    Aha, een technisch foefje dus. Wat ridicuul overigens! Het idee van MrOoijer vind ik onzalig. We gaan hier toch niet eten verspillen aan de wedstrijd vieze macaroni maken 🙂 🙂

  11. Eetschrijver
    26 januari 2010 om 12.41

    Zo’n wedstrijd is bovendien volslagen zinloos. Die is namelijk al postuum gewonnen door mijn moeder. 🙂

  12. Robert Jan
    26 januari 2010 om 13.03

    @Eetschrijver: was jouw moeder dezelfde als mijn grootmoeder? In dàt geval moet ik je ‘oom’ gaan noemen… 😉
    Of hadden beide dames gewoon hetzelfde kookboek? (Prutserblog bestond toen nog niet, dus daar konden ze die derrie alvast niet vandaan hebben.)

    Ik bedenk plots dat die bereidingswijze misschien wel op de achterkant van de pakjes Honig-elleboogjes stond afgedrukt. Waarom zou half Nederland anders met dat misselijkmakende ‘recept’ zijn opgegroeid?

    Mijn grootmoeder maakte er trouwens ook een gewoonte van om – oh gruwel! – een overgeschoten restje elleboogjes daags nadien te bereiden als een variatie op rijstebreibrij…

  13. Eetschrijver
    26 januari 2010 om 22.37

    Bedoel je niet “reistebrei”? 😛

    Ja, pap van elleboogjes, dat kregen wij thuis ook. Gelukkig lees ik in het boekje “Wat de pot schaft” van Frank van Ark (dat ik ooit wel eens besproken heb) dat macaronipap een populair dessert was in de tijd dat wij ons toetje nog op hetzelfde bord geschept kregen als waar even tevoren nog de aardappels met vette jus op lagen. Je hoeft dus om dit enkele simpele feit niet bang te zijn dat wij familie van elkaar zijn. 😉

  14. Robert Jan
    27 januari 2010 om 10.16

    @Eetschrijver: haha, touché… punt voor jou, GJ! (Insteken, omslaan, doorhalen, af laten gaan.)

  15. ellen
    13 april 2010 om 22.51

    Hoi Robert-Jan, wel een heel late reactie van mij, (helaas heb ik niet zoveel tijd om alle goeie blogs te lezen) maar toch wil ik alsnog reageren; ik las vandaag je verhaal over je reactie op de brutselmacaroni en de gevolgen (afstraffing) daarvan. Als zo’n, toch heel eerlijke reactie van jouw, dit soort gevolgen heeft (Verwijdering uit de Etenbloggers) is het voor mij ook wel genoeg.
    Ik wil niet meer meedoen aan deze ‘Etenbloggers’. Het weblogschrijven gaat voor mij over het plezier in koken, “eten drinken en andere genoegens” en dit soort kinderachtige praktijken vind ik niet meer ‘genoeglijk’! Ik vermoed bovendien dat er ook commerciële gronden meespelen in deze hele ‘Etenbloggers’ranking. Ik probeer al vijf jaar zoveel mogelijk de reclame weg te houden van mijn weblog maar ben via ‘Etenbloggers’ wel gekoppeld aan van alles-en-nog-wat!
    Ik heb zojuist de button verwijderd. Mijn eeuwige tweede plaats mag ingenomen worden! Ik wens je verder nog veel plezier in je weblogs (wordt wel weer tijd voor een nieuw artikel?) Groeten ellen, Ministerie van Eten en Drinken.

  16. Veelkantie
    31 augustus 2010 om 01.42

    Hahahaha, heerlijk. Ik ben pas nieuw in dit wereldje, maar ook ik was al direct in ongenade gevallen bij de ‘betere foodbloggers’. Ik erger me er echter niet aan. Het doet me eigenlijk wel schaterlachen. Ik zie de humor er wel van in. Je zou je maar heel wat wanen en dan komt er zo’n rommelaar (zoals ik) met een mening of kritiek. Tja, dat kan natuurlijk niet! Hahaha

  1. No trackbacks yet.
Reacties zijn gesloten.