Archief

Archive for the ‘Gezondheid’ Category

Tropenrooster

20 augustus 2009 Commentaar uitgeschakeld

Welk weldenkend mens gaat er nu bij 36°C (gemeten in de schaduw, op anderhalve meter boven het maaiveld) in de volle zon zitten? Mijn Oude Vader dus!

Toen ik hem vanmiddag apathisch hangend in een tuinstoel aantrof op het terras, heb ik hem daar onverwijld weggehaald en binnen in de woonkamer (bij ‘slechts’ 26,5°C) in een comfortabele crapaud geparkeerd.
Hij kon bij het tochtje van maar enkele meters de ene voet nauwelijks meer voor de andere krijgen!

Dan blijkt weer – ik was het al bijna vergeten – hoe gevaarlijk dit soort weersomstandigheden en bijbehorende temperaturen voor hoogbejaarden kunnen zijn.

De Fransen hebben daarmee enkele jaren geleden een hoog leergeld betaald, toen er in de grote steden binnen enkele dagen tijds duizenden ouden-van-dagen het loodje legden.

Zèlf meende ik overigens ook aan zonnesteek te lijden, toen ik op het radionieuws een bericht hoorde over olifanten op de snelweg… Even in de eigen bovenarm geknepen: nee, ik was toch niet aan ’t ijlen.

Drinken is dus het devies! Liefst geen dure watertjes uit flesjes maar gewoon ‘gemeentepils’ uit de kraan, dat op de meeste plekken in Nederland van absolute topkwaliteit is.
Ik houd het zèlf overigens bij een koud pilsbiertje (of twee, drie…).

Tegen de tijd dat dit stukje op mijn blog prijkt is het advies vermoedelijk alweer achterhaald, aangezien er volgens het KNMI stortbuien met veel verkoelende regen in aantocht zijn…

Vanavond, wanneer het voldoende is afgekoeld, serveer ik een eenvoudige pasta met paddelstoelen en vis plus (alweer) salades van de groenteman: hij maakt dezer dagen overuren.

Advertenties
Categorieën:Gezondheid, Media

Komkommertijd

16 juli 2009 Commentaar uitgeschakeld

Als half Nederland met z’n kont aan de Costa’s in de zon zit, is het thuis traditioneel tijd voor komkommernieuws.

Vandaag was het weer zo ver: ik hoorde het radiobericht om 12.00 u slechts half, maar vond het nieuws belangwekkend genoeg.

Helaas maakte het bulletin van 13.00 u er al geen melding meer van, omdat zich inmiddels een hoop klein leed in ons land had afgespeeld.

In de betreffende nieuwsuitzending maakte men gewag van giftige komkommers en dito aubergines. Dat blijken – althans in de supermarkten – de meest vervuilde groenten te zijn.

Beter is het – zo meldde de omroeper – om bloem- of witte kool in uw menu op te nemen. Deze gewassen bevatten in het geheel geen landbouwgif.

Wat mij betreft vormt deze warenkennis opnieuw een goede reden om je groenten niet bij de super te halen maar gewoon te betrekken van een betrouwbare groenteboer in de buurt (die overigens met uitsterven wordt bedreigd!).

Ook met sommige soorten supermartkfruit blijkt het goed mis te zijn, volgens de Gifmeter 2008 van de Voedsel en Waren Autoriteit (VWA): meloenen, druiven en peren zijn het meest vervuild, het beste kan men pruimen, kiwi’s of mango’s eten.

In het rijtje supermarkten komen Jumbo en Dirk van den Broek er het beste af. De Plus en Albert Heijn kunt u voor uw verse vitamientjes beter links laten liggen.

Ondanks al deze onzalige feiten kon wèl worden vastgesteld dat groenten en fruit over het geheel genomen weer minder vergiften bevatten dan voorgaande jaren, waarbij moet worden aangetekend dat producten van vaderlandse bodem twee keer zo schoon zijn als gewassen uit het buitenland!

Meer over dit onderwerp:
Gezondheidsnormen gif in groente en fruit nog steeds overschreden

Ziek van suiker (3)

30 juni 2009 Commentaar uitgeschakeld

In mijn vorige twee blogs over dit onderwerp (zie HIER en HIER) merkte ik op dat ik er feitelijk bedroevend weinig over wist en me eerst eens grondig in de materie zou moeten inlezen.

Welnu, ik blijk niet de enige te zijn… In een levendige correspondentie met lezeres Milli liet ze mij weten dat “artsen bij de GGD zelfs nog nooit van haar stoornis gehoord hebben en zeggen (…) dat ze het ‘op internet zullen nazoeken’!”

Eerst maar eens wat meer informatie over de aandoening als zodanig:

In feite handelt het om een heel cluster van aan elkaar verwante stofwisselingsstoornissen, bekend onder de benamingen glucose-intolerantie, reactieve hypoglykemie en hyperinsulinemie.

In de meeste gevallen gaat het om een overgevoeligheid voor complexe (lees: geraffineerde) suikers – zogeheten di-, poly– en oligosachariden – als sacharose, maltitol en sorbitol. Dit in tegenstelling tot de natuurlijke enkelvoudige suikers (monosachariden) zoals die voorkomen in honing en fruit (voornamelijk fructose).

Complexe suikers metaboliseren op een geheel andere manier dan enkelvoudige suikers, al denkt een medewerker van de Consumentenbond daar blijkens onderstaand citaat volstrekt anders over:

“Wat betreft het zoeten van producten met honing of appelsap, dit is in feite geen oplossing, aangezien daar precies dezelfde suikermoleculen zitten als de suiker die uit bieten of riet afkomstig is.”

Dit is apert onjuist! In het algemeen zijn lijders aan de hierboven genoemde stofwisselingsstoornissen niet overgevoelig voor natuurlijke suikers, maar krijgen ze van complexe suikers de meest uiteenlopende verschijnselen zoals hartkloppingen, hoofdpijn, spier- en gewrichtspijn, fotofobie, chronische vermoeidheid, gewichtsverlies en extreme stemmingswisselingen.

Welke levensmiddelen bevatten deze complexe suikers, en… waarom eigenlijk?

Ze zitten onder meer in ketchup, sauzen en kant-en-klare salades. Dat zijn producten de je eventueel nog zou kunnen vermijden. Men treft ze echter ook aan in veel vleeswaren (zelfs doodgewoon ontbijtspek, paté, ham, filet américain en salami), kazen, wijnen, pizzabodems, soep (ook die poedertjes uit pakjes), tahoe, evenals alle[!] groenten uit blikjes of potjes (zelfs kidney beans, suikermaïs en sperziebonen).

Ook gedroogde vruchten als dadels en abrikozen – die van zichzelf al zoet zijn – blijken door fabrikanten met een suikeroplossing te worden behandeld. En fruit-uit-blik wordt in de meeste gevallen ‘op siroop’ aangeboden; waar er duidelijk een keus is – Del Monte heeft bijvoorbeeld zowel ananasschijven op eigen sap (natuurlijk) als op siroop (gezoet) – lijken de inkopers van de supermarktketens te kiezen voor laatstgenoemde variant.

Van een inspecteur van de Keuringsdienst van Waren (opgegaan in de Voedsel en Waren Autoriteit) kwamen we te weten dat suikers (meer specifiek: complexe suikers) aan levensmiddelen worden toegevoegd om het zogeheten ‘vrije water’ te beschermen tegen bacteriële groei. Water komt namelijk op twee manieren in levensmiddelen voor: gebonden en vrij. Gebonden water zit vast aan componenten als eiwitten, zouten en suikers. Vrij water zit losjes in het product en is daarom makkelijker vatbaar voor bacteriegroei.

Dat kan echter nog geen reden zijn om suikers toe te voegen aan conserven, die rauw in afgesloten blikken worden gekookt en dus per definitie steriel zijn. De enige verklaring om tòch suikers toe te voegen zou kunnen zijn dat het product er – bij het openen van het blik – gehomogeniseerder uitziet, dat wil zeggen dat er geen laagje water bovenop drijft maar dat het, zoals bij een blik vleesragoût, één gelijkmatige klont is.

De Consumentenbond geeft – bij monde van de eerdergenoemde medewerker – toe dat dit bizar is en dat deze problematiek hun aandacht heeft, om vervolgens een deel van die verantwoordelijkheid af te schuiven op de Richtlijnen goede voeding van de Gezondheidsraad, die op basis van “harde wetenschappelijke bewijzen” tot de slotsom is gekomen dat toegevoegde suikers niet als ‘slecht’ kunnen worden aangemerkt, doch slechts als ‘loze calorieën’.

De medewerker merkte in dat verband op dat die richtlijnen de gesprekken met de levensmiddelenindustrie er niet eenvoudiger op maken. Wèl zegde hij toe die discussie desondanks te zullen voeren.

Wordt ongetwijfeld vervolgd…

Ziek van suiker (2)

24 juni 2009 1 reactie

Rondklikkend op internet ben ik tot de slotsom gekomen dat glucose-intolerantie in veel gevallen een voorbode is van diabetes mellitus type 2.

Een goede lichamelijke conditie op jonge leeftijd voorkomt hoogstwaarschijnlijk de ontwikkeling van een verslechterde glucosetolerantie (Preventive Medicine, 1999).

Preventie van diabetes op latere leeftijd kan worden bewerkstelligd met niet-medicamenteuze interventies als toename van lichamelijke inspanning (veel bewegen, dus).

Opmerkelijk genoeg heb ik tot op heden nog weinig documentatie gevonden over eventueel aanbevolen suikervrije of -arme voedingspatronen in samenhang met glucose-intolerantie.

Ook las ik nauwelijks iets over de verschijnselen die het ziektebeeld bepalen. Wat gebeurt er precies met je lijf als je lijdt aan glucose-intolerantie?

Tuimel je dan van je fiets, zoals de wierijder die ik gistermiddag van de straat heb opgeraapt? (Waarna hij evengoed nog per ambulance naar het dichtstbijzijnde hospitaal werd afgevoerd…)

Of stuiter je als een ADHD-kindje door je leefomgeving? Ik heb geen idee: u mag het vertellen…

Voorafgaand: Ziek van suiker (1)

Ziek van suiker (1)

23 juni 2009 4 reacties

Alsof ik een autoriteit ben op het gebied van voeding (dat is geenszins het geval!) kreeg ik vorige week het verzoek van lezeres Milli om eens iets te bloggen over het gebruik van suiker – meer specifiek: glucose – in levensmiddelen.

Haar observatie is dat velen zich druk maken over de vetten en koolhydraten in hun voedingspatroon, maar dat nauwelijks iemand zich over suikers bekommert. Of ze daarin gelijk heeft durf ik niet te bevestigen, maar het is voor mij een aansporing om binnenkort (zomervakantie) eens op onderzoek uit te gaan.

Het ‘suikerprobleem’ ken ik eigenlijk slechts uit de wereld van ouderdomsdiabetes, waaraan mijn vader lijdt. Overigens wordt het daar in afnemende mate als probleem gezien: de moderne inzichten zijn dat diabetes-patiënten geen suikerarm dieet meer behoeven te volgen.

Evengoed ben ik nog steeds (wellicht uit macht der gewoonte) zeer matig met het toevoegen van suikers aan de gerechten die ik bereid.
Daar komt nog bij dat ik zèlf niet van zoetigheden houd, dus voor mij is het eten van ongezoet voedsel bepaald geen straf.

Milli had het echter over een geheel andere aandoening, namelijk glucose-intolerantie. Ze schrijft dat lijders van die aandoening elke dag ziek zijn omdat er nauwelijks suikervrije levensmiddelen beschikbaar zijn (½ procent van een gemiddeld supermarktassortiment) tenzij men zijn toevlucht neemt tot dure biowinkels.

Toen schoot me te binnen dat bij mij – gedurende m’n studententijd – een keer maagslijmvliesontsteking is vastgesteld. Het gevolg was dat ik gedurende een half jaar geen kristalsuiker mocht gebruiken (alleen fructose/dextrose), geen cafeïne tot me mocht nemen, geen alcoholhoudend vocht mocht nuttigen en evenmin looizuurhoudende dranken zoals ordinaire thee.

Die zes maanden ben ik doorgekomen op Zonnatura’s looizuurarme thee met een schepje druivesuiker van hetzelfde merk, hetgeen inderdaad een forse hap uit mijn studentenbudget hakte!

Tot op heden heb ik nog geen gelegenheid gevonden om me nader in de materie te verdiepen maar iedereen die er – in samenhang met voeding – iets zinngs over kan vertellen is bij deze van harte uitgenodigd om nu alvast te reageren!

Ik hoop er volgende maand uitgebreid op terug te komen.

Salade sauvage

18 juni 2009 Commentaar uitgeschakeld

Ondanks het feit dat het nog niet ècht wil zomeren, vandaag toch maar weer eens een frisse salade (zonder sla).

Op mijn aankondiging dat het heel gezond zou uitpakken, repliceerde Boze Oude Vader met zijn gebruikelijke stoplap dat bruine bonen óók heel gezond zijn… Maar genoeg daarover.

Ik gebruikte wat er voorhanden was:

  • 1 stengel bleekselderij
  • 1 ons rookspek in blokjes
  • 1 sjalot
  • 2 flinke tomaten
  • ½ komkommer
  • ½ bosje radijs
  • 2 ons fèta
  • een overgeschoten restje doperwten met maïskorrels

Bak de spekblokjes krokant in een koekepan; extra vet is niet nodig, de blokjes scheiden zelf genoeg vet af.

Voeg daar na enkele minuten de fijngesnipperde bleekselderij aan toe en laat alles nog enkele minuten op een sterk getemperde warmtebron doorbakken.

Snipper de sjalot zeer fijn. Snijd de tomaten in partjes en halveer die. Snijd de komkommer in plakjes en maak daar kwarten van. Was de radijs grondig en snijd er zeer dunne plakjes van. Snijd de fèta in kleine blokjes.

Hussel alle bestanddelen – met inbegrip van het spek-selderijmengsel – losjes dooreen en plaats de salade enige tijd in de koelkast.

Bereid een dressing (voorheen gewoon slasaus genoemd, maar geen mens die dat woord nog begrijpt) van:

  • 1 scheutje olijfolie
  • gedroogde slakruiden
  • 1 volle el mayonaise
  • 1 volle el Griekse yoghurt
  • 2 tl Zaanse mosterd
  • 2 tl honing
  • 1 teen knoflook uit de pers
  • 1 tl mierikswortelpuree
  • zout en versgemalen peper naar smaak
  • 1 gesnipperd augurkje of enkele fijngehakte kappertjes

Laat de gedroogde slakruiden even weken in het scheutje olijfolie, voeg daarna de rest van de ingrediënten toe en meng alles grondig door elkaar.

Gelukkig was het buiten nog droog (binnen ook, trouwens…) dus de aangeschafte kippevleugeltjes en een hamburger konden zonder veel omhaal op de korf: beetje invetten, wat kruiderij erover en roosteren maar (ca 8 min).

De hamburger was voor BOV, want hij weigert onder alle omstandigheden met zijn handen te eten. Kipkluifjes zijn aldus niet aan hem besteed.

Voor de koolhydraatjes had ik twee soorten pastasalade uit de supermarkt gehaald.

Kortom: veel gesneden en weinig gekookt, maar wel simpel, voedzaam en lekker!

Categorieën:Gezondheid, Recepten Tags: , ,

Worst en ham verhogen kans op darmkanker

31 oktober 2007 Commentaar uitgeschakeld

Heeft u af en toe óók zo verschrikkelijk het land aan wetenschappelijk onderzoek? Ik wèl!

Academische rapporten hebben de onhebbelijke gewoonte het laatste restje levensvreugde uit ons bestaan te persen. Een enkele uitzondering daargelaten, zoals ooit het onderzoek naar een statistisch verband tussen het aantal geboorten en de trek van de ooievaar…

Vandaag was wel weer een dieptepunt: we mochten al een poosje niet meer genieten van tabaksrook (toegegeven: het beïnvloedt de smaakpapillen negatief) maar nu mogen we van de professoren óók al geen rood vlees, worst, ham en alcohol meer nuttigen! Ook die blijken namelijk kanker te kunnen veroorzaken.

Verder wordt het gebruik van suikers en vetten ontraden. Nou ja, dat was geen nieuws meer, al zou je dat niet zeggen, als je op een willekeurige zaterdagmiddag door ongeacht welke Nederlandse winkelstraat banjert: de vadsigste vaderlanders lopen steevast iets vettigs of zoetigs te kanen.

Enfin, er is ook nog góed nieuws: als waarborg voor een gezond leven beveelt men een mediterraan dieet aan, “maar dan wèl dat van Kreta uit de jaren zestig”. Dat ìs natuurlijk geen dieet, maar gewoon een manier van leven: wees matig met vlees en zorg voor voldoende beweging. Oh ja: en olijfolie in plaats van kunstmatig braadvet.

Mijn advies: keer terug naar de levensstijl van onze voorouders – de holenmensen – die nog eerlijk en ouderwets achter hun eigen eten aan moesten draven…

Da’s misschien een optie. Wanneer je trek hebt in een stevig stukje vlees: op een holletje naar de slager. Je voelt je zó weer als een Neanderthaler en het is nog goed voor je ook!

De uitkomsten van de rapportage hebben nòg een positieve kant… voor mij althans. Als fervent roker heb ik nu een argument in handen om de lieden van repliek te dienen die mij te pas en te onpas wijzen op de negatieve gevolgen van tabaksgebruik:

“Eet u rood vlees? Worst? Ham? Weet u wel dat je daar óók kanker van kan krijgen?! Het is wetenschappelijk aangetoond… Lees maar in de Telegraaf!”

Categorieën:Columns, Eetgewoonten, Gezondheid Tags: