Archief

Posts Tagged ‘Snack’

Pisang goreng

31 december 2009 11 reacties

…of gebakken banaan vormt een smakelijk alternatief voor die afgezaagde appelbeignet, en is bovendien eenvoudig te bereiden. Mijn voormalige Amsterdamse buurman Lonny Gerungan zegt dat het zó moet:

Ingrediënten:

  • 5 bakbananen (pisang tanduk)
  • arachideolie (om te frituren)

Voor het beslag:

  • 2 ons rijstmeel
  • 1 el suiker
  • ½ tl zout
  • ½ dl water

Klop voor het beslag alle ingrediënten door elkaar tot een glad mengsel.

Pel de bananen, snijd ze in de lengte doormidden en daarna in 5 centimeter lange stukken. Dompel de stukken in het beslag.

Verhit de frituurolie tot 180°C. Schep de stukken banaan met een vork uit het beslag en laat ze in de hete olie zakken. Frituur ze goudbruin en gaar.

LET OP!
Frituur niet teveel stukken tegelijk, de bananen worden dan vet omdat de temperatuur van de olie te snel daalt.

Laat de bananen kort uitlekken op keukenpapier en eet ze bij voorkeur warm.

Voor dit gerecht is het gebruik van bakbananen noodzakelijk: gewone bananen zijn te zacht en veranderen daardoor makkelijk in ‘pap’. Ook wordt soms de fout gemaakt om ei toe te voegen aan het beslag. Hierdoor wordt het jasje van de pisang goreng niet krokant.

Advertenties
Categorieën:Recepten Tags: , ,

Tehina-aubergines uit Israël

27 juni 2009 Commentaar uitgeschakeld

Ingezonden door Gonny Reichman-van Herwijnen

De Israëlische keuken is een mix van vanalles: er zijn zoveel nationaliteiten vertegenwoordigd – van Rusland tot India en Ethiopië – en dan heb je óók nog te maken met kosher eten, wat onder meer inhoudt dat sommige ingrediënten niet samen mogen worden gebruikt. Denk aan vlees met een roomsaus ofwel bepaalde soorten vlees, gevogelte en vis die verboden zijn.

Vooral de Israëliërs afkomstig uit de Arabische landen eten vaak aubergines, op allerlei manieren vervaadigd. Dit is er één van:

Ingrediënten:

  • 3 aubergines
  • 3 lepels olijfolie
  • 3 teentjes knoflook, geperst
  • citroensap
  • theelepel bouillonpoeder
  • wat zout en zwarte peper naar smaak
  • tehina (onbewerkte sesampasta)

De aubergines heel onder de grill of op de vuurkorf (barbecue) plaatsen en verhitten totdat de inhoud gaar is. Daarna de aubergines éénmaal in de lengte doorsnijden en de helften open leggen.

Een sausje maken van de olijfolie, knoflook, citroensap, bouillonpoeder, peper en zout en dit over de helften verdelen. Even laten intrekken en daarover wat tehina strijken.

In de oven onder de grill de tehina bruin laten worden. Meteen serveren.

Kwee lapis (spekkoek)

25 mei 2009 3 reacties

Vorige week is de Pasar-Tong-Tong-Malam-Fair-Besar weer begonnen. De wàt?!

Precies: uw vraag geeft de spraakverwarring al aardig weer.

Voor degenen die het nog niet wisten: de Haagse Pasar Malam Besar heeft een naamsverandering ondergaan, en heet voortaan Tong Tong Fair.

What’s in a name? A rose is a rose… by any other name it would smell as sweet!

En geuren dóet het daar: naar gerechten uit alle windstreken van de Ind(ones)ische archipel.

Jammer alleen van dat vermaledijde, van staatswege (door Kameraad Klink) opgelegde rookverbod: helaas dus geen heerlijke kretèkwolken meer in de DDR-aan-Zee!

Sommige dingen veranderen echter nooit, dus het hele rijtje beroeps-kroepoeks was weer komen opdraven: van Wieteke en Andres (die van Sandra) tot een Tielman-broertje en de onvermijdelijke Rocky Tuhuteru (die van de gratuite vragen en de makkelijke inkoppertjes).

Radio5 besteedde er gistermiddag uigebreid aandacht aan; de uitgekauwde selamat datangs, selamat makans en selamat siangs waren weer niet van de lucht. Kortom: een hoop tempo doeloe-gedoe.

Laat ik mijn open Indische deurtje vandaag dan ook maar intrappen: een recept voor spekkoek (op hedendaagse Indonesische spijskaarten ook nog wel eens aangetroffen als spekuk) die eigenlijk kwee lapis heet.

Benodigdheden:

  • 1 vanillestokje
  • 4½ ons gezouten boter (Zeeuwse of Bretonse)
  • ½ pd witte basterdsuiker
  • 6 eieren
  • 1 ons bloem
  • 25 gr maïzena
  • 2 el kaneel
  • 2 tl nootmuskaat
  • 2 tl fijngewreven anijszaad
  • 2 tl kruidnagelpoeder
  • 2 tl kardemom
  • 3 el dikke kokosmelk

Het ingrediëntenlijstje mag dan niet zo indrukwekkend zijn, de bereidingswijze is bepaald niet ongecompliceerd. Gaat u even zitten (duduk): het wordt een lang verhaal.

Leg om te beginnen het vanillestokje een half uur in ruim koud water. Snijd het daarna overlangs doormidden, neem met behulp van een theelepeltje het merg weg uit beide helften en houd dit apart.

Roer de boter in een kom tot een zachte massa. Voeg tijdens het roeren het vanillemerg en – beetje voor beetje – de helft van de suiker toe. Roer en klop dit totdat het een fraai glanzende massa is geworden.

Scheid de eieren. Sla de dooiers schuimig op en voeg er tijdens het kloppen de rest van de suiker aan toe. Blijf kloppen tot een mooie schuimige massa is ontstaan.

Klop in een andere kom de eiwitten stijf op. Spatel het eierdooiermengsel zo luchtig mogelijk door het botermengsel.

Zeef de bloem, de maïzena en een mespuntje zout er boven en roer ze door de massa. Spatel daarna zo luchtig mogelijk de stijfgeklopte eiwitten erdoor.

Schep de helft van het nu verkregen beslag in een schone kom en voeg alle genoemde kruiden en specerijen er aan toe. Spatel alles luchtigjes door elkaar.

U hebt nu twee verschillend gekleurde soorten beslag gekregen: lichtgekleurd beslag zònder kruiden en specerijen, en een vrij egaal bruingekleurd beslag mèt kruiden en specerijen. Voeg aan beide beslagjes 1½ el kokosmelk toe.

Schep op de bodem van een ingevette springvorm (Ø 22 à 24 cm) een dunne laag van het bruine beslag (ca 6 eetlepels).

Plaats de vorm onder een reeds hete grill of in een voorverwarmde oven (175°C). Neem de vorm na 3 minuten onder de grill vandaan. Het beslag dient dan juist gaar te zijn.

Schep vervolgens een laagje lichtgekleurd beslag erop en plaats de vorm weer onder de grill. Schakel indien mogelijk de onderwarmte uit.

Verwerk op deze wijze – laag voor laag – al het beslag. Wanneer het bovenste beslaglaagje (bij voorkeur het bruine) gaar is, kunt u de hittebron uitschakelen en de taart nog enkele minuten laten staan, voordat u hem uit de oven haalt.

Verwijder de vorm pas wanneer de koek geheel is afgekoeld.

Categorieën:Recepten Tags: , , ,

Tzatziki

2 december 2007 3 reacties

Tzatziki is een traditioneel Grieks bijgerechtje (hetgeen door de Turken uiteraard wordt betwist) bereid met yoghurt, komkommer, knoflook en eventueel wat kruiden. Ik maak het vaak als stokbroodbeleg voor bij de borrel.

Omdat hier ten huize – in verhouding tot de rest van Nederland – betrekkelijk laat wordt gedineerd, nemen we rond klokke zes ruim de tijd voor wat happen en een goed glas.

Dagelijks gaat er wel een afbak-stokbroodje doorheen (op het moment van schrijven € 0,17 bij AH) plus wat cream crackers of Melba-toast voor De Patiënt.

Tzatziki is heel eenvoudig te bereiden:

  • ½ komkommer
  • 3 à 4 volle el magere Griekse yoghurt
  • 1 teen knoflook uit de knijper
  • snufje zout
  • witte peper

Rasp de halve komkommer met het grove deel van de schaaf en laat het goed uitlekken; help desnoods een handje door het vocht er lichtjes uit te drukken.

Meng vervolgens de yoghurt door de komkommer en voeg daar de knoflook, het zout en de witte peper aan toe. Nogmaals goed dooreen roeren en even afedekt in de koeling laten staan om de smaken goed te laten intrekken.

Formeel zou er nog wat azijn (of citroensap) en olijfolie in moeten maar dat laat ik achterwege. Variaties: met dille, peterselie, munt of koriander.

Categorieën:Recepten Tags: , , ,

Rijwielplaatjes

29 november 2007 1 reactie

Voor zover ik kan nagaan is dit geen gangbare Nederlandse aanduiding, maar onze eigen familie-verbastering van het Duitse ‘Reibeplätzchen’.

Voor wie het nog niet wist: wijlen mijn oma was een Duitse immigrante – in 1918 naar Nederland gekomen – wier recepten in de loop der tijd via mijn Wijze Oude Moeder bij mij zijn beland.

Hoe dan ook: als iemand bij ons in de familie het over rijwielplaatjes heeft, weet iedereen precies wat er wordt bedoeld…

Reibeplätzchen – ook wel Reibekuchen of Kartoffel-pfannkuchen of Kartoffelpuffer of Erdäpfelpuffer genaamd – zijn feitelijk aardappelpannekoekjes met uiringen; een heel eenvoudig hartig gerechtje dat het altijd goed doet als noen- of middagmaaltje (in ‘goed’ Nederlands: lunch).

Het is er weer de tijd voor: Reibeplätzchen worden traditioneel op Duitse Weihnachts- en Oostenrijkse Christlmärkte aan de man (m/v) gebracht. Je kunt ze doorgaans verkrijgen bij de stalletjes waar ook gepofte kastanjes worden verkocht.

Ingrediënten:

  • 1½ pd aardappelen
  • 1 grote ui
  • 1 ei
  • 1 el bloem
  • zout naar smaak

Hier de uiterst simpele bereidingswijze:

Aardappelen schillen, wassen en in de Magimix – of willekeurig welke keukenmachine – tot pulp malen.

Bloem, ei en zout door de aardappelmoes roeren tot er een gelijkmatig soort deegje ontstaat.

Van dit deegje kleine rondjes boetseren en daar enkele uiringen in drukken.


…om-en-om bakken in een hete koekepan – © Ulrich Clormann

Deze pannekoekjes met arachide-olie om-en-om bakken in een hete koekepan tot ze bruin worden.

Ohja: de Tsjechen kennen deze pannekoekjes óók, maar zij doen er vaak nog wat knoflook doorheen.

Andere varianten: met chilipeper, met peterselie, met nootmuskaat… enfin, bedenk het zèlf maar!


…tot ze bruin worden – © Ulrich Clormann

Categorieën:Recepten Tags: , ,

Plaatpizza

27 oktober 2007 Commentaar uitgeschakeld

Dit is een gerecht dat ik de afgelopen jaren niet meer zo vaak maak, maar in m’n studententijd was het favoriet!

De bereiding valt in drieën uiteen:

  1. pizzadeeg
  2. tomaatsaus
  3. bedekking

We beginnen met het deeg. Dat heeft minimaal een half uur nodig om te rijzen, en in de tussentijd kan dan de rest worden gemaakt.

Ingrediënten voor het deeg:

  • 4 ons bloem
  • 2 dl lauwe melk
  • 1 zakje droge gist
  • 2 tl suiker
  • 1 tl zout
  • 6 el olijfolie
  • 1 tl knoflookpoeder
  • gedroogde oregano, peterselie en bieslook naar smaak

Meng de melk met suiker en gist en laat dat tien minuten rusten. Doe de bloem in een kom en voeg daar het gistpapje aan toe. Voeg dan zout, olijfolie, knoflook en kruiderij toe.

Kneed het deeg zodanig lang dat het lekker soepel wordt, of laat dit klusje door de broodbakmachine klaren.
Laat het deeg op een warme plek in een afgedekte bak, kom of schaal minstens een half uur rijzen, tot het ongeveer in omvang is verdubbeld. En je opoe riep het al: pas op voor tocht, kind!

Ingrediënten voor de tomaatsaus:

  • 1 fijngesnipperde ui
  • 1 teen knoflook uit de knijper
  • 1 blik gepelde tomaten of tomaatblokjes
  • ½ bouillonblokje (tuinkruiden)
  • 1 tl oregano
  • 1 el peterselie
  • 1 tl zoute ketjap of Worcestershire sauce

Fruit de ui met de knoflook in een scheutje olijfolie met wat boter of ander bakvet.
Doe de inhoud van het blikje tomaten in een zeef en vang het vocht op. Voeg het vocht bij het ui/knoflookmengsel en breng dit aan de kook.
Bouillonblokje, kruiderij en ketjap erbij en het geheel nog enkele minuten op een getemperde warmtebron laten staan.
Kneus dan de gepelde tomaten (of blokjes) en voeg die aan de saus toe.
Laat alles nog 10 minuten pruttelen, of zo lang als nodig is om de gewenste dikte te bereiken: de saus moet smeerbaar zijn.

Bedekking

Het aardige van plaatpizza is dat ieder z’n eigen deegvlak kan beleggen met wat ‘ie maar wil. Ik had voorhanden: courgette, aubergine, champignons, paprika, uiringen, hamreepjes, salami, sardines, olijven, kappertjes, knoflook, geraspte kaas-uit-een-zakje, zelfgemalen Emmentaler en Gorgonzola.

De courgettes, aubergines, champignons, paprika en uiringen kunnen eventueel kort worden aangezet in een koekepan, maar ècht noodzakelijk is dat niet.


Plaatpizza in wording

De eindfase

Haal het deeg uit bak, kom of schaal en kneed het nog heel even door. Rol het dan met een deegroller tot een vlakke plak ter grootte van de ovenbakplaat. Drapeer de deeglap op de goed ingevette bakplaat en laat die nog een half uurtje afgedekt op een warme, tochtvrije plek staan.

Smeer het deeg in met de inmiddels afgekoelde tomaatsaus, en beleg het geheel tenslotte met ingrediënten naar keuze: ieder op z’n eigen territoriumpje.

Schuif de plaat in een voorverwarmde oven op ca 225°C.
Effe wachte, nòg effe wachte (ongeveer een kwartiertje) en… pizza!


Plaatpizza uit de oven

Over toetertjes en mannetjes

23 oktober 2007 2 reacties

“Vroegâh hatje gein drempuls, allein kûihle…”

…en je kon toen ook nog bugles kopen in de smaak ‘naturel’.

Ze zaten verpakt in roodbruine kartonnen dozen met afsluitbare binnenzak, ongeveer zoals op nevenstaand plaatje afgebeeld.

Geen idee meer van welk merk, maar ze waren gewoon verkrijgbaar bij AH. Ook iedere zichzelf respecterende delicatessenhandel had ze trouwens op de plank.

Toen kwamen plots die piepersnijers van de Smiths met hùn bugles op de markt, en de wereld is nooit meer hetzelfde geworden: de dozen verdwenen uit de schappen en sindsdien zijn we veroordeeld tot het eten van vieze zoutjes-uit-zakken die venijnig-zuur op de tong liggen.

Weet iemand nog welke firma de originele naturel bugles fabriceerde, en of die zoutjes nog ergens in Nederland worden verkocht?

Ze smaakten zo lekker met ‘knijpkaas’ uit tubes – hier steevast aangeduid als ‘toetermannetjes’ (officieel heet dat cheese spread van Danish Chef, maar dat klinkt niet half zo leuk) die helaas niet meer te koop lijkt te zijn in de smaken ‘garnaal’ en ‘tomaat/ham’…

Categorieën:Gewassen, have & producten Tags: